Ivan Graziani — Firenze (Canzone Triste) şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Ivan Graziani adlı sanatçının "Firenze (Canzone Triste)" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Firenze lo sai, non è servita a cambiarla
La cosa che ha amato di più è stata l’aria
Lei ha disegnato, ha riempito cartelle di sogni
Ma gli occhi di marmo del Colosso Toscano
Guardano troppo lontano
Caro il mio Barbarossa, studente in filosofia
Con il tuo italiano insicuro certe cose le sapevi dire
Oh lo so, lo so, lo so, lo so bene, lo so
Una donna da amare in due in comune fra te e me
Ma di tempo ce n'è in questa città
Fottuti di malinconia e di lei
Per questo canto una canzone triste, triste, triste…
Triste come me
E non c'è più nessuno che mi parli
Ancora un po' di lei, ancora un po' di lei
E non c'è più nessuno che mi parli
Ancora un po' di lei, ancora un po' di lei
Ricordo i suoi occhi, strano tipo di donna che era
Quando gettò i suoi disegni con rabbia giù da Ponte Vecchio
«Io sono nata da una conchiglia» diceva
«La mia casa è il mare e con un fiume no
Non la posso cambiare»
Caro il mio Barbarossa, compagno di un’avventura
Certo che se lei se n'è andata no, non è colpa mia
Oh lo so, lo so, lo so, la tua vita non cambierà
Ritornerai in Irlanda con la tua laurea in filosofia
Ma io che farò in questa città?
Fottuto di malinconia e di lei
Per questo canto una canzone triste, triste, triste…
Triste come me
E non c'è più nessuno che mi parli ancora un po' di lei
Ancora un po' di lei
E non c'è più nessuno che mi parli ancora un po' di lei
Ancora un po' di lei
Şarkı sözü çevirisi
Florence bunu değiştirmedi.
En çok sevdiği şey havaydı.
Çizdi, klasörleri hayallerle doldurdu
Ama Toskana Colossus'un mermer gözleri
Çok uzak görünüyorlar
Sevgili Barbarossa, felsefe öğrencisi
İtalyan güvensiz bazı şeyler ile nasıl söyleyeceğini biliyordu
Biliyorum, biliyorum, biliyorum, iyi biliyorum, biliyorum
Sen ve ben arasındaki ortak iki aşk için bir kadın
Ama bu şehirde zaman var
Lanet melankoli ve onu
Bunun için üzgün, üzgün, üzgün bir şarkı söylüyorum…
Benim gibi üzgün
Ve artık benimle konuşacak kimse yok
Biraz daha ondan, biraz daha ondan
Ve artık benimle konuşacak kimse yok
Biraz daha ondan, biraz daha ondan
Gözlerini hatırlıyorum, garip bir kadındı.
Ponte Vecchio'dan çizimlerini öfkeyle attığında
"Bir kabuktan doğdum" dedi.
"Evim deniz ve nehir yok
Değiştiremem.»
Sevgili Barbarossa, bir maceranın arkadaşı
Tabii ki, eğer öldüyse, hayır, Bu benim suçum değil.
Biliyorum, biliyorum, biliyorum, hayatın değişmeyecek
Felsefe derecenizle İrlanda'ya geri döneceksiniz
Bu kasabada ne yapacağım ben?
Lanet melankoli ve onu
Bunun için üzgün, üzgün, üzgün bir şarkı söylüyorum…
Benim gibi üzgün
Ve artık bana ondan bahsedecek kimse yok.
Onu biraz daha
Ve artık bana ondan bahsedecek kimse yok.
Onu biraz daha