John McDermott — Farewell To Pripchat şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, John McDermott adlı sanatçının "Farewell To Pripchat" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
It was a friday in april 1986,
The day that nightmare begun,
When the dust it fell down on our buildings and streets,
And entered our buildings at noon,
Touched the grass and trees, bicycyles, cars
Beds, books and picture frames too,
We stood around helpless, confused,
Nobody knew what to do.
At two oclock on sunday the buses arrived,
A fleet of a thousand or more,
We were ordered to be on our way,
Not knowing what lay in store,
Some of our citizens fled in dismay,
And looked for a good place to hide,
When four oclock came and the last bus pulled out,
Twas the day that our lively town died.
And the shirts, sheets and hankerchiefs cracks in the wind,
On the window ledge the withering plants,
And the ladas and volgas are parked by the door,
And the bikes in its usual stance.
Our evergreen tree lies withered and drooped,
Theyve poisoned our fertile land,
The streets speak a deafening silence,
Nothing stirs but the sand.
A visit back home is so eerie today,
A modern pompei in view,
To see all the old shops ond the forest hotel,
And the promyet cinema too.
The momentos we gathered all left behind,
Our photos and letters and cards,
The toys of our children untouchable now,
Toy soldiers left standing on guard.
So fare thee well pripchat, my home and my soul,
Your sorrow can know no relief.
A terrifying glimpse of the future you show,
Your children all scattered like geese,
The clothes lines still sways but the owners long gone.
As the nomadic era returns,
The questions in black and white blurred into grey,
The answer is too easy to learn.
Şarkı sözü çevirisi
Nisan 1986'da bir Cuma oldu,
O kabusun başladığı gün,
Toz, binalarımıza ve sokaklarımıza düştüğünde,
Ve öğleden sonra binalarımıza girdi,
Dokundu çim ve ağaçlar, bicycyles, arabalar
Yataklar, kitaplar ve resim çerçeveleri de,
Çaresiz, şaşkın bir şekilde durduk,
Kimse ne yapacağını bilmiyordu.
Pazar günü saat ikide otobüsler geldi,
Bin veya daha fazla bir filo,
Yolumuza devam etmemiz emredildi.,
Mağazada ne olduğunu bilmeden,
Bazı vatandaşlarımız dehşet içinde kaçtı,
Ve saklanacak iyi bir yer arıyordu.,
Dört oclock geldi ve son otobüs çıkardı,
Kasabamızın öldüğü gündü.
Rüzgar ve gömlek, çarşaf ve hankerchiefs çatlaklar ,
Pencere çıkıntısında solmuş bitkiler,
Ve ladas ve volgas kapının yanında park edilmiş,
Ve her zamanki duruşunda bisikletler.
Yaprak dökmeyen ağacımız solmuş ve sarkmış,
Bereketli topraklarımızı zehirlediler.,
Sokaklar sağır edici bir sessizlik konuşuyor,
Kumdan başka hiçbir şey hareket etmiyor.
Eve dönüş ziyareti bugün çok ürkütücü,
Görünümde modern bir pompei,
Forest Hotel'deki tüm eski mağazaları görmek için,
Ve promyet sinemasını da.
Toplandığımız momentos geride kaldı,
Fotoğraflarımız, mektuplarımız ve kartlarımız,
Çocuklarımızın oyuncakları artık dokunulmaz,
Oyuncak askerler bekçi ayakta bıraktı.
Bu yüzden sana iyi pripchat, evim ve ruhum,
Kederin rahatlayamaz.
Gösterdiğin geleceğe korkunç bir bakış,
Çocukların kaz gibi dağıldı.,
Giyim hatları hala sallanıyor, ancak sahipleri çoktan gitti.
Göçebe dönem nasıl geri döner,
Siyah ve beyaz sorular griye bulanıklaştı,
Cevabı öğrenmek çok kolay.