Kaleidoscope — The Sky Children şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Kaleidoscope adlı sanatçının "The Sky Children" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
A million white flowers in a field in the sky
Seemed to spell out a greeting as the children flew by A guard in a chariot of silver and gold
Gave the children all tickets, then the story he told
Of a time in the future that was sunshine and flowers
And the children grew sleepy in the sky’s white towers
They dreamed of the story that the guard had displayed
They saw all the wonders, tiny minds were amazed
They saw candy forests and dragons that breathed fire
On all that was evil in the misty mire
They came to the village where the turtles in caves
Made pies for the people and the lemonade
The people lived out by the sea and each day
The seagulls would wake them as they passed on their way
The people were kindly, they would sing to the sky
And each bright new morning, the sun shone from their eyes
The children passed over and all the people could see
As they dived from the sky to the treacle sea
They bathed on the white sand, minutes turned into hours
And the children all giggled and gave each other flowers
The King from his castle came down to the sea
And he spoke to the children so patiently
He gave them small presents and bid them farewell
And the children unwrapped them, tiny silver bells
Their tinkling floated across the island with ease
And it came back toward them on the perfume breeze
They smiled at the tinkling, they gazed at the sun
And they smiled at each other, pretty little ones
A beautiful white horse came down to the sea
And the children all climbed up as he knelt on one knee
They rode through the valleys and high over hills
And they laughed oh so loudly, their fear to kill
They came to a lakeside of deep velvet and green
And they all stared in wonder at its beauty serene
They climbed from the white horse, they watch as it goes
As they stood by the green lake water kissed their toes
A boat in the distance was suddenly there
Waiting to take the children to anywhere
The porcupine captain said that he didn’t mind
In his coat of blunt needles, he looked very kind
His crew were six rabbits with fluffy white ears
And the children all stroked them and lost all their fears
They sailed through the sunshine, across the green lake
And they drank lemonade and they ate ice-cream cake
They landed in a dark cave as the boat disappeared
And they all stood in darkness, through the shadows they peered
But out of the blackness shone diamonds so bright
Their tiny white hands shielded eyes from the light
In a pool of quicksilver stood Neptune so wise
And pearls were his white teeth, bright diamonds his eyes
He spoke to the children in a voice of velvet
And he beckoned them to him, in a circle they sat
He told of sky island and of his magic cave
And magic pink seashells to the children he gave
They listened intently as the music came forth
From the magic pink seashells and nobody talked
But Neptune had vanished when they lifted their eyes
So they walked from the cave as two kingfishers cried
In the bright shiny sunlight, they got down on one knee
They listened to the sea shells of the musical sea
But the day grew much darker, so they climbed on the breeze
And they floated to the village, and the people were pleased
To see them so happy with their tinkling bells
And the people all listened to the musical shells
But the children were so sad, the time had come to leave
So the people waved goodbye and begged them to believe
Of the wonders they had seen in the island of the sky
And the children said they would and away they did fly
Through the white clouds of no time till forever it seems
And the children stayed children and they lived in their dreams
Şarkı sözü çevirisi
Gökyüzünde bir tarlada bir milyon beyaz çiçek
Çocuklar gümüş ve altın bir arabada bir bekçi tarafından uçtu gibi bir tebrik hecelemek gibiydi
Çocuklara tüm Biletleri verdi, sonra anlattığı hikaye
Gelecekte güneş ışığı ve çiçekler olan bir zamanın
Ve çocuklar gökyüzünün beyaz kulelerinde uykulu büyüdü
Gardiyanın gösterdiği hikayeyi hayal ettiler
Tüm harikaları gördüler, küçük beyinler hayrete düştü
Ateş püskürten şeker ormanları ve ejderhalar gördüler
Tüm bu puslu bataklıkta kötülük oldu
Mağaralarda kaplumbağaların bulunduğu köye geldiler
İnsanlar ve limonata için turta yaptı
İnsanlar deniz kenarında yaşadı ve her gün
Martılar yollarından geçerken onları uyandırırlardı.
İnsanlar nazikti, gökyüzüne şarkı söylerlerdi
Ve her parlak yeni sabah, güneş gözlerinden parladı
Çocuklar geçti ve tüm insanlar görebiliyordu
Gökyüzünden pekmez denizine daldıkları gibi
Beyaz kumda yıkandılar, dakikalar saatlere dönüştü
Ve çocuklar kıkırdadı ve birbirlerine çiçek verdi
Kalesinden gelen Kral denize indi
Ve çocuklarla çok sabırla konuştu
Onlara küçük hediyeler verdi ve onlara veda etti
Ve çocuklar onları açtılar, küçük Gümüş çanlar
Onların tinkling kolaylıkla adanın genelinde süzülüyor
Ve parfüm esintisinde onlara geri döndü
Çınlamaya gülümsediler, güneşe baktılar
Ve birbirlerine gülümsediler, güzel küçükler
Güzel bir beyaz at denize indi
Ve tüm çocuklar bir diz üzerinde diz çökerken tırmandı
Vadilerden geçtiler ve tepelerden geçtiler
Ve çok yüksek sesle güldüler, öldürme korkuları
Derin kadife ve yeşil bir göl kenarına geldiler
Ve hepsi onun güzelliğine şaşkın bir şekilde baktılar.
Beyaz attan tırmandılar, giderken izliyorlar
Yeşil gölün yanında durduklarında, su ayak parmaklarını öptü
Uzaktan bir tekne aniden oradaydı
Çocukları her yere götürmek için bekliyorum
Kirpi kaptanı umursamadığını söyledi.
Künt iğnelerden yapılmış bir paltoda çok nazik görünüyordu
Mürettebatı kabarık beyaz kulaklı altı tavşandı
Ve tüm çocuklar onları okşadı ve tüm korkularını kaybetti
Güneş ışığında, yeşil gölün karşısında yelken açtılar
Limonata içtiler ve dondurmalı kek yediler.
Tekne kaybolduğunda karanlık bir mağaraya indiler
Ve hepsi karanlıkta durdu, gölgelerin arasından baktılar
Ama karanlıktan elmaslar çok parlak parladı
Küçük beyaz elleri gözlerini ışıktan korudu
Quicksilver bir havuzda çok bilge Neptün durdu
Ve inciler beyaz dişleriydi, parlak elmaslar gözleriydi
Çocuklarla kadife bir sesle konuştu
Ve onları kendisine çağırdı, bir daire içinde oturdular
Göksel adadan ve büyülü mağarasından bahsetti.
Ve sihirli pembe deniz kabukları çocuklara verdi
Müzik ortaya çıktığında dikkatle dinlediler
Sihirli pembe deniz kabuklarından ve kimse konuşmadı
Ama gözlerini kaldırdıklarında Neptün ortadan kaybolmuştu.
İki yalıçapkını ağlarken mağaradan yürüdüler.
Parlak parlak güneş ışığında, bir diz çökmüşler
Müzikal denizin deniz kabuklarını dinlediler
Ama gün çok daha karanlık oldu, bu yüzden esintiye tırmandılar
Ve köye süzüldüler ve insanlar memnun oldular
Çıngıraklı çanları ile onları çok mutlu görmek için
Ve tüm insanlar müzikal kabukları dinledi
Ama çocuklar çok üzgündü, gitme zamanı geldi
Bu yüzden insanlar el salladı ve onlara inanmaları için yalvardı
Gökyüzünün adasında gördükleri harikalardan
Ve çocuklar yapacaklarını söyledi ve uçtular
Sonsuza kadar hiçbir zaman beyaz bulutlar aracılığıyla görünüyor
Ve çocuklar çocuk olarak kaldılar ve rüyalarında yaşadılar