Константин Крымский — Зима şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Константин Крымский adlı sanatçının "Зима" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Плачет на дорогах зима, о весне разнёсся слушок,
Ну, давай с тобой мы, зима, выпьем на двоих посошок.
Ветерком колючим и злым приласкай да так, чтобы в крик,
Всё, что мы должны, отдадим, нам не век отпущен, а миг.
Зима, зима, забытый край,
Зима, зима, вороний край,
Зима, зима, любви не знал,
Грешил я телом, а душой страдал.
Ледоход пошёл по реке, обгладал последнюю кость,
Сыт и пьян, и нос в табаке, и унялась вроде бы злость.
И бросаю взор в небеса, где трезвонят лихо грачи,
Мне б услышать вновь голоса, те, что потерялись в ночи.
Зима, зима, забытый край,
Зима, зима, вороний край,
Зима, зима, любви не знал,
Грешил я телом, а душой страдал.
Мы стареем день ото дня, поперёк стареем и вдоль,
Заползает в душу змея, превращаясь в зависть и боль.
И тревожный скрип у дверей, и прохладней всё у огня,
Да потому что нет якорей, нету ни следов, ни жилья.
Зима, зима, забытый край,
Зима, зима, вороний край,
Зима, зима, любви не знал,
Грешил я телом, а душой страдал.
А зима все плачет навзрыд, снежные пусты облака,
В грязных лужах дряхлый прикид, и в руках не дрын, а клюка.
Всё пройдёт — и счастье и грех, лишь зима, как тут не крути,
Соберёт в котомочку снег и уйдёт, чтоб снова придти.
Зима, зима, забытый край,
Зима, зима, вороний край,
Зима, зима, любви не знал,
Грешил я телом, а душой страдал.
Зима, зима, забытый край,
Зима, зима, вороний край,
Зима, зима, любви не знал,
Грешил я телом, а душой страдал.
Şarkı sözü çevirisi
Kış yollarda ağlıyor, bahar hakkında dinledi,
Hadi, seninle kış, iki kişilik bir içki içelim.
Rüzgar dikenli ve kötü okşamak Evet böylece ağlamak,
Tüm yapmamız gereken, vermek, bize bir yüzyıl değil, bir an.
Kış, kış, unutulmuş kenar,
Kış, kış, вороний kenarı,
Kış, kış, aşk bilmiyordum,
Bedenim günah işledi, ruhum acı çekti.
Buz Rover nehre gitti, son kemiğini yendi,
Yorgun ve sarhoş, ve tütün burun, ve öfke gibi hissettim.
Ve gözlerimi gökyüzüne fırlatıyorum, burada kaleler ünlü bir şekilde çalıyor,
Geceleri kaybolan sesleri tekrar duymak isterim.
Kış, kış, unutulmuş kenar,
Kış, kış, вороний kenarı,
Kış, kış, aşk bilmiyordum,
Bedenim günah işledi, ruhum acı çekti.
Her geçen gün yaşlanırız, yaşlanır ve yaşlanır,
Yılan ruhuna sürünerek kıskançlık ve acıya dönüşür.
Ve kapıda rahatsız edici bir gıcırtı ve ateşin yanında daha serin,
Evet, çünkü çapa yok, iz yok, konut yok.
Kış, kış, unutulmuş kenar,
Kış, kış, вороний kenarı,
Kış, kış, aşk bilmiyordum,
Bedenim günah işledi, ruhum acı çekti.
Ve kış ağlıyor, karlı bulutlar boş,
Kirli su birikintilerinde, yıpranmış kıyafetler ve elinde bir dryn değil, bir Gaga.
Her şey geçecek-ve mutluluk ve günah, sadece kış, burada nasıl bükülmez,
Kedinin içinde kar toplayacak ve tekrar gelmek için gidecek.
Kış, kış, unutulmuş kenar,
Kış, kış, вороний kenarı,
Kış, kış, aşk bilmiyordum,
Bedenim günah işledi, ruhum acı çekti.
Kış, kış, unutulmuş kenar,
Kış, kış, вороний kenarı,
Kış, kış, aşk bilmiyordum,
Bedenim günah işledi, ruhum acı çekti.