Loredana Bertè — L'esodo şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Loredana Bertè adlı sanatçının "L'esodo" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Stelle di carta di questa sera
ferme alle porte di un’aria prigioniera
sono i murales dei nostri giorni
banchine vuote
nè attese, nè ritorni
insegne spente
niente più voli
l’ultima corsa
per ritrovarsi soli
e trascinati dalle maree
contrabbandati dal fumo
delle idee… e anime scosse
da questa danza
poca fortuna
col buio che avanza
in questo secolo di pazienza
pura esistenza
e noi siamo senza
noi partiti come in esodo
per terre che non si vedono
in un silenzio abissale
che fa male, che fa male
questa è la farsa
che chiami storia
questo è il presente
presente di peggiore memoria
di calcinacci, di pezzi di vetro
noi corpi nudi rimasti
con una mano avanti
e l’altra dietro
anime scosse
da questa danza
impallidite dal niente che avanza
in questo secolo di amarezza
il risvegliarsi è già una prodezza
noi partiti come in un esodo
per terre che non emrgono
e questa volgia che sale
quanto sale… quanto sale
noi ormai dispersi
in quest’esodo
senza nemmeno un telefono
senza fermarsi mai
senza sentirci mai
stelle di carta di questa sera
ferme alle porte
di un’aria prigioniera.
Şarkı sözü çevirisi
Bu gecenin kağıt yıldızları
bir tutsak hava kapılarında durur
onlar günlerimizin duvar resimleri
boş rıhtım
beklenti yok, geri dönüş yok
bitirmek
daha fazla uçuş yok
son yarış
kendilerini yalnız bulmak için
ve gelgitler tarafından sürüklendi
duman tarafından kaçırıldı
fikirler ... ve sarsılmış ruhlar
bu danstan
biraz şans
ilerleyen karanlıkla
bu yüzyılda sabır
saf varoluş
ve biz olmadan
Exodus gibi ayrıldık
görülmeyen topraklara
bir Abisal sessizlik içinde
acıtıyor, acıtıyor
bu saçmalık
tarih ne diyorsunuz
bu şimdiki zaman
en kötü hafızanın hediyesi
kalsinatlardan, cam eşyalardan
Çıplak vücutlarımız kaldı
bir el ileri ile
ve diğeri arkada
anime sallar
bu danstan
ilerleyen hiçbir şeyden solgun
bu acı yüzyılda
uyanış zaten bir başarıdır
bir göç gibi ayrıldık
ortaya çıkmayan topraklar için
ve bu volgia yükseliyor
ne kadar yüksek ... ne kadar yüksek
şimdi ayırdık
bu göçte
hatta bir telefon olmadan
hiç durmadan
hiç hissetmeden
bu gecenin kağıt yıldızları
kapı durakları
mahkum havası.