Mano Solo — Soif De La Vie şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Mano Solo adlı sanatçının "Soif De La Vie" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
A Ménilmontant derrière un comptoir,
y’avait une petite rouquine aux sourcils noirs.
Ses cheveux bouclés racontaient des histoires
que tous restaient figés à écouter jusqu’au soir.
Oh mais, elle, elle ne disait rien.
Pas même merci ou à demain.
De sa bouche grande comme un ravin
on s’y jetterais pour y mourir
une bouche, ou prétendaient certains on avait même vu un sourire.
Mais de cet homme poussant la porte
et qui commandait d’une voix forte
«j'ai soif de la vie, qu’on m’en apporte».
Et il partait dans de grands éclats de rires
qui pour la serveuse étaient comme des navires
transportant les rêves qu’elle n’avait jamais eu vers un soleil qu’elle n’aurait jamais cru.
Et il est resté là jusqu’au soir
à raconter de drôles d’histoires.
Des pays inconnus et nouveaux
juste à trois stations d’métro
d’un grand boulevard, bazar de l’espoir
où les amours se trament et se désirent
sans qu’il n’ait même plus rien à dire.
Et pour sûr qu’un jour, on y défilera
hurlait-il en s’aidant des bras.
Et il recommandait d’une voix forte
«j'ai soif de la vie, qu’on m’en apporte
que dans son goulot, elle me transporte».
Elle aurait pu l'écouter des nuits entières
en oublier de laver ses verres.
Abandonner le bar à ses clients
et avec lui s’enfuir éperdument
mais quand c’est à elle qu’il à parlé
c'était pour dire «ma p’tite dame combien qu'ça fait ?»
Alors elle a dit «c'est pour la maison»
et dans l’bistrot ça a fait sensation.
Alors il est parti comme il était venu
arraché par la rue.
Et depuis elle ne pense qu'à lui
sous le regard des autres.
Et depuis elle ne pense qu'à lui
et dans son c ur le manque se vautre.
Et chaque jour elle entend tout bas
ce petit refrain qui cogne à sa porte:
«j'ai soif de la vie, qu’on m’en apporte
que dans un grand tourbillon, elle me transporte») x 5
(Merci à Mirza pour cettes paroles)
Şarkı sözü çevirisi
Bir tezgahın arkasında bir Menilmontant,
siyah kaşları olan küçük bir kızıl saçlı vardı.
Kıvırcık saçları hikayeler anlattı
akşama kadar herkes dinliyordu.
Oh, ama, o, hiçbir şey söylemedi.
Yarın ne teşekkür et ne de gör.
Ağzından bir dağ geçidi kadar büyük
oraya atlayıp ölürüz.
bir ağız, ya da bazıları bir gülümseme bile gördüğümüzü iddia etti.
Ama bu adam kapıyı itiyor
ve yüksek sesle emretti
"Hayat için susadım, bana getirilmesine izin verin."
Ve büyük bir kahkaha ile gidiyordu
garson için gemiler gibiydi
asla inanmayacağı bir güneşe sahip olmadığı hayalleri taşıyordu.
Ve akşama kadar orada kaldı
komik hikayeler anlatıyor.
Bilinmeyen ve yeni ülkeler
sadece üç metro istasyonu
büyük bir bulvar, umut Çarşısı
nerede aşklar trated ve arzu edilir
söyleyecek bir şeyi olmadığı zaman.
Ve elbette bir gün oraya yürüyeceğiz
kollarıyla çığlık atıyordu.
Ve yüksek sesle tavsiye etti
"Hayat için susadım, bana getirilmesine izin ver
boynunda beni taşıdığını."
Bütün gece onu dinleyebilirdi.
gözlüklerini yıkamayı unut.
Barınızı müşterilerinize bırakın
ve onunla kaç.
ama onunla konuştuğunda
"küçük hanımım, ne kadar ?»
Bu yüzden "bu ev için" dedi»
ve bistroda bir sansasyon oldu.
Vardı sonra gitti gel
sokaktan sökülmüş.
Ve sadece onu düşündüğü için
başkalarının gözlerinin altında.
Ve sadece onu düşündüğü için
ve kalbinde eksiklik dalgalanıyor.
Ve her gün o tüm düşük duyar
kapısını çalan küçük koro.:
"Hayat için susadım, bana getirilmesine izin ver
büyük bir kasırgada beni taşıyor" ) x 5
(Bu sözler için Mirza'ya teşekkürler)