Maxime Le Forestier — Les lettres şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Maxime Le Forestier adlı sanatçının "Les lettres" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Avril 1912,
ma femme, mon amour,
Un an s'est écoulé
depuis ce mauvais jour
Où j'ai quitté ma terre.
Je suis parti soldat
comme on dit maintenant.
Je reviendrai te voir,
d'abord de temps en temps,
Puis pour la vie entière.
Je ne pourrai venir
sans doute avant l'été.
Les voyages sont longs
quand on les fait à pied.
As-tu sarclé la vigne?
Ne va pas la laisser
manger par les chardons.
Le voisin prêtera
son cheval aux moissons.
Écris-moi quelques lignes.
Hiver 1913,
mon mari, mon amour,
Tu ne viens pas souvent,
sans doute sont trop courts
Les congés qu'on te donne
Mais je sais que c'est dur,
cinquante lieues marchant
Pour passer la semaine
à travailler aux champs,
Alors, je te pardonne.
Les vieux disent qu'ici,
cet hiver sera froid.
Je ne sens pas la force
de couper du bois
J'ai demandé au père.
Il en a fait assez
pour aller en avril
Mais penses-tu vraiment,
toi qui es à la ville,
Que nous aurons la guerre?
Août 1914,
ma femme, mon amour,
En automne au plus tard,
je serai de retour
Pour fêter la victoire.
Nous sommes les plus forts,
coupez le blé sans moi.
La vache a fait le veau,
attends que je sois là
Pour le vendre à la foire.
Le père se fait vieux,
le père est fatigué.
Je couperai le bois,
prends soin de sa santé.
Je vais changer d'adresse.
N'écris plus, attends-moi,
ma femme, mon amour,
En automne au plus tard
je serai de retour
Pour fêter la tendresse.
Hiver 1915,
mon mari, mon amour,
Le temps était trop long,
je suis allée au bourg
Dans la vieille charrette.
Le veau était trop vieux,
alors je l'ai vendu
Et j'ai vu le vieux Jacques,
et je lui ai rendu
Le reste de nos dettes.
Nous n'avons plus un sou,
le père ne marche plus.
Je me débrouillerai,
et je saurai de plus
En plus être économe
Mais quand tu rentreras
diriger ta maison,
Si nous n'avons plus rien,
du moins nous ne devrons
Plus d'argent à personne.
Avril 1916,
ma femme, mon amour,
Tu es trop généreuse
et tu voles au secours
D'un voleur de misères
Bien plus riche que nous.
Donne-lui la moitié.
Rendre ce que l'on doit,
aujourd'hui, c'est jeter
L'argent au cimetière.
On dit que tout cela
pourrait durer longtemps.
La guerre se ferait
encore pour deux ans,
Peut-être trois ans même.
Il faut nous préparer
à passer tout ce temps.
Tu ne fais rien pour ça,
je ne suis pas content,
Ça ne fait rien, je t'aime.
Ainsi s'est terminée
cette tranche de vie,
Ainsi s'est terminé
sur du papier jauni
Cet échange de lettres
Que j'avais découvert
au détour d'un été
Sous les tuiles enfuies
d'une maison fanée
Au coin d'une fenêtre.
Dites-moi donc pourquoi
ça s'est fini si tôt.
Dites-moi donc pourquoi,
au village d'en haut,
Repassant en voiture,
Je n'ai pas regardé
le monument aux Morts
De peur d'y retrouver,
d'un ami jeune encore,
Comme la signature.
Şarkı sözü çevirisi
Nisan 1912, karım, aşkım, topraklarımı terk ettiğim o kötü günden bu yana bir yıl geçti.
Dedikleri gibi askerden ayrıldım.
Arada bir seni görmeye geleceğim, sonra da hayatımın geri kalanında.
Muhtemelen yaza kadar gelemem.
Onları yürüyerek yaptığınızda geziler uzundur.
Asmayı otladın mı?
Devedikeni yemesine izin verme.
Komşu atını hasat için ödünç verecek.
Bana birkaç satır yaz.
Kış 1913, kocam, aşkım, sık sık gelmiyorsun, şüphesiz sana verilen izin çok kısa, ama zor olduğunu biliyorum, elli Lig bir hafta tarlada çalışmak için yürüyor, bu yüzden seni affediyorum.
Yaşlı insanlar bu kışın soğuk olacağını söylüyor.
Babamdan istediğim odun kesmek için güç hissetmiyorum.
Nisan ayında gitmek için yeterince şey yaptı, ama gerçekten şehirde savaş yapacağımızı mı düşünüyorsun?
Ağustos 1914, karım, aşkım, en geç sonbaharda, zaferi kutlamak için geri döneceğim.
Biz en güçlüyüz, bensiz buğdayı kesiyoruz.
İnek buzağı yaptı, panayırda satmak için buraya gelene kadar bekle.
Baba yaşlanıyor, baba yorgun.
Odun keseceğim, sağlığına dikkat edeceğim.
Adresimi değiştireceğim.
Artık yazmayın, beni bekleyin, karım, aşkım, en geç sonbaharda hassasiyeti kutlamak için geri döneceğim.
1915 kışı, kocam, aşkım, zaman çok uzundu, eski bir arabada köye gittim.
Buzağı çok yaşlıydı, ben de onu sattım ve yaşlı Jacques'ı gördüm ve borçlarımızın geri kalanını ona ödedim.
Bir kuruşumuz yok, babası yürümüyor.
İdare edeceğim ve nasıl tutumlu olacağımı daha çok öğreneceğim, ama evinizi işletmeye geri döndüğünüzde, hiçbir şeyimiz kalmazsa, en azından kimseye daha fazla para borçlu olmayacağız.
Nisan 1916, karım, aşkım, çok cömertsin ve bizden çok daha zengin bir sefalet hırsızı kurtarmak için çalıyorsun.
Yarısını ver.
Bugün yapmamız gereken parayı mezarlığa atmak.
Bütün bunların uzun süre dayanabileceği söyleniyor.
Savaş iki yıl, belki de üç yıl boyunca devam edecekti.
Tüm bu zamanı geçirmeye hazırlanmalıyız.
Bu konuda hiçbir şey yapmıyorsun, mutlu değilim, önemli değil, seni seviyorum.
Böylece bu yaşam dilimi sona erdi, böylece sararmış kağıt üzerinde sona erdi, bir pencerenin köşesindeki solmuş bir evden kaçan fayansların altında bir yaz dolambaçlı yolda keşfettiğim bu mektup değişimi sona erdi.
Neden bu kadar erken bittiğini söyle.
Öyleyse söyle bana, en haut köyünde, araba ile ütü yaparken, orada bulma korkusuyla ölüler Anıtı'na bakmadım, hala genç bir arkadaşın imzası olarak.