Michel Bühler — La Boillat vivra şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Michel Bühler adlı sanatçının "La Boillat vivra" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
C’est une longue vallée, là-bas dans le Jura
Des villages posés comme ça, du haut en bas
Des montagnes, tout autour des forêts, des prairies
Des gens et leurs amours et leur toute simple vie
Des gens durs à l’ouvrage et depuis la nuit des temps
Taiseux comme l’hiver mais les yeux pétillants
Mais les yeux malicieux. La plupart ouvriers
Et debout bien avant que le jour soit levé
Une usine y a planté ses bâtiments tout gris
Entrepôts, ateliers, cheminées, fonderie
Et parce qu’on y travaille, et ça fait des années
On a, ma foi, c’est vrai, presque fini par l’aimer
Comment appelez-vous
Quelqu’un qui met l’argent
Le pognon, les gros sous
Avant la vie des gens?
Quelqu’un qu’est prêt à tout
Froidement, pour trois ronds
Ça doit avoir un nom?
De lointains décideurs, tueurs de profession
Ont condamné à mort et d’un coup de crayon
L’usine nullement vieillotte ou dépassée
D’où sortaient des merveilles d’alliages et d’acier
Les gens polis ont dit «Pardon, une question»
La réponse a fusé «Pas de négociations
Vous n’avez aucun droit vous n'êtes rien pour nous
Quel culot, ma parole ! Pour qui vous prenez-vous ?»
Face à tant de hauteur, face à tant de mépris
Votée la mort dans l'âme, une grève a suivi
Votée, visage grave, l’angoisse sur le front
C’est la première fois qu’on ose dire non
Oh, la fraternité dans l’usine occupée
La calme certitude qu’au bout l’on va gagner
Et puis, passent les jours, les semaines, les mois
Le courage s'épuise, le courage s’en va
Et c’est une défaite, encore une de plus
Jusqu'à quand les sanglots et les causes perdues?
Faudrait-il pour autant renoncer au combat
Et se taire, accepter, faut-il baisser les bras?
Qui dira à quel point ce monde est odieux
Et puant la charogne et méprisable et vieux?
Ah ! quand viendra la fin, la fin de l’arrogance?
Ah ! quand se lèvera l’aube de l’espérance?
Şarkı sözü çevirisi
Jura'da uzun bir vadi var.
Bunun gibi köyler, yukarıdan aşağıya
Dağlar, ormanlar, tüm etrafında, çayırlar
İnsanlar ve sevdikleri ve çok basit yaşamları
İş yerinde ve zamanın başlangıcından beri zor insanlar
Kış gibi sessiz ama ışıltılı gözler
Ama yaramaz gözler. Çoğu işçi
Ve gün dolmadan çok önce ayağa kalk
Bir fabrika binalarını tamamen gri dikti
Depolar, atölyeler, şömineler, dökümhaneler
Ve bunun üzerinde çalıştığımız için, ve yıllar oldu
Biz, inancım, bu doğru, neredeyse onu sevmekle sona erdi
Kendinize ne diyorsunuz
Para koyan biri
Para, büyük para
İnsanların hayatından önce mi?
Her şey için hazır olan biri
Soğuk, üç tur için
Bir adı olmalı mı?
Uzak karar vericiler, profesyonel katiller
Ölüm cezasına çarptırıldı ve bir kalem darbesiyle
Bitki eski veya modası geçmiş değil
Alaşımların ve çeliğin harikaları ortaya çıktı
Kibar insanlar "üzgünüm, bir soru" dedi»
Cevap "müzakere yok" oldu
Hakkınız yok. bizim için hiçbir şey değilsiniz.
O kıç, sözlerim ! Kim olduğunu sanıyorsun sen ?»
Çok yüksekliği karşısında, bu kadar hor bakan
Ruhta ölüm oyu verdi, bir grev izledi
Oy, ciddi yüz, alnında endişe
Bu ilk kez hayır demeye cesaret ediyoruz
Oh, meşgul fabrikadaki kardeşlik
Sonunda kazanacağımıza dair sakin güven
Ve sonra, günler, haftalar, aylar geçer
Cesaret tükendi, cesaret gitti
Ve bu bir yenilgi, bir tane daha
Hıçkırıklar ve kayıp nedenler ne kadar sürer?
Ancak, mücadeleden vazgeçmeli miyiz
Ve sessiz olmak, kabul etmek, kollarımızı düşürmeli miyiz?
Bu dünyanın ne kadar iğrenç olduğunu kim söyleyecek
Ve kokuşmuş leş, aşağılık ve yaşlı?
Ah! son ne zaman gelecek, kibir sonu?
Ah! umudun şafağı ne zaman yükselecek?