Mount Eerie — Wind‚Äôs Dark Poem şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Mount Eerie adlı sanatçının "Wind‚Äôs Dark Poem" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
whispering a spell on me until I heard
now I see shapes in the low light
the earth quakes in the twilight
I see flames in my calm life
I hear the wind’s dark poem:
(wind speaks:)
you can see from above, the rocks sticking out of the yard behind the house make stone constellations,
half-buried in the dusk, the unformed stories
coming to life while I sleep.
the breath moves branches saying words that I don’t know, a new poem. a song I sang in a dream,
the lights of town faint,
something is exhaling in the sound of traffic, far
away. something’s happening.
wind’s dark poem describes,
calligraphy of branches writes,
stone constellation alive
the house is built on a boulder
soil returns to the wind
bones will blow in pink light
the distant sound is saying my name
the wind is taking pieces.
wind’s dark poem is about the constantly roaring
decay, the destruction of every day,
and every morning’s waking.
but:
even as spring is bringing
blossoms back among leaves
the cold wind blows when night falls
and the bare branches bend
Şarkı sözü çevirisi
duyana kadar bana bir büyü fısıldıyor
şimdi düşük ışıkta şekiller görüyorum
alacakaranlıkta dünya depremleri
Sakin hayatımda alevler görüyorum
Rüzgarın karanlık şiirini duyuyorum:
(rüzgar konuşuyor:)
yukarıdan görebilirsiniz, evin arkasındaki avludan yapışan kayalar taş takımyıldızları yapar,
alacakaranlıkta yarı gömülü, şekilsiz hikayeler
ben uyurken hayata dönüyorum.
nefes, bilmediğim kelimeleri söyleyerek dalları hareket ettirir, yeni bir şiir. bir rüyada söylediğim bir şarkı,
şehrin ışıkları sönüyor,
trafik sesinde bir şey ekshalasyon yapıyor, uzak
uzakta. bir şeyler oluyor.
rüzgarın karanlık şiiri şöyle anlatıyor,
dalların kaligrafisi yazıyor,
taş takımyıldızı canlı
ev bir kaya üzerine inşa edilmiştir
toprak rüzgara geri döner
kemikler pembe ışıkta esecek
uzak ses adımı söylüyor
rüzgar parçalara ayrılıyor.
rüzgarın karanlık şiiri sürekli kükreyen hakkında
çürüme, her gün yıkım,
ve her sabah uyanıyor.
ama:
bahar geldiğinde bile
yapraklar arasında çiçek açar
gece düştüğünde soğuk rüzgar esiyor
ve çıplak dallar bükülür