Norma Jean — Sun Dies, Blood Moon şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Norma Jean adlı sanatçının "Sun Dies, Blood Moon" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Have no fear and open your eyes and observe the glowing room
Through the blood that runs through your eyelids, I guess it’s time to wake
Moving hours with vacant hands just for the chance just to sleep again
Drag my feet across the earth yeah I guess that nothings restored
Make my through my designer home
To the heart of my captivity
Where I am both prisoner and warden
All I need is the air inside my lungs, or a cigarette
Life is blank without the flame.
It’s ok cause I am still within the womb
Watching from the inside, the inside
The great things wait just past the horizon
They lose their glow when the lights hit their skin
Outstretched hands I’ll flee and to nothing I will open the door.
The sun is dead, or maybe just fading out
It hits my skin for the first time in days and days
As I slip into the air I feel the warmest winter
That I can remember
Breathless is the empty world
Aimlessly walking through a vacant city
The architecture is all alone
If this is the end I don’t feel a damn thing
My tired feet matter no more
It seems the things I tend to believe always fall to my feet
To dig my shallow graves
You must have felt this, before you even woke up You should have known it years ago
Do not be surprised my friend
You make your own decisions
You worked hard, you fought the good fight
The taste of copper in a failed mouth full of broken teeth
And the sounds of excuses
I’ll count my blessings on the fingers of the unbit hand
Empty of reason, goodbyes on the tip of my tongue forever
And so it goes
I must have seen it, before I even woke up I should have known it years ago
I will storm the gates of hell
I will kill the queen of death herself
Shadowless in the last direct light of the drowning sun.
Şarkı sözü çevirisi
Korkmayın, gözlerinizi açın ve parlayan odayı izleyin
Göz kapaklarından akan kan sayesinde, sanırım uyanma zamanı
Boş ellerle saatlerce hareket etmek sadece tekrar uyumak için bir şans
Ayaklarımı yere sürükle Evet sanırım hiçbir şey iyileşmedi.
Yapmak benim through benim designer ev
Esaretimin kalbine
Hem mahkum hem de gardiyan olduğum yerde
Tek ihtiyacım olan ciğerlerimin içindeki hava ya da bir sigara.
Hayat alevsiz boştur.
Sorun değil çünkü hala rahmindeyim.
İçeriden, içeriden izliyorum.
Büyük şeyler ufkun hemen arkasında bekliyor
Işıklar cildine çarptığında parıltılarını kaybederler
Ellerini iki yana açılmış bir kapı açacak bir şeyim terk edeceğim.
Güneş öldü, ya da belki sadece soluyor
Günlerce ve günlerce ilk kez cildime çarpıyor
Havaya kayarken en sıcak kışı hissediyorum.
Hatırlayabildiğim
Nefes nefese boş bir dünya
Amaçsızca boş bir şehirde yürümek
Mimari yapayalnız
Eğer bu son ise, hiçbir şey hissetmiyorum.
Yorgun ayaklarım artık önemli değil
İnanmaya eğilimli olduğum şeyler her zaman ayaklarıma düşüyor gibi görünüyor
Sığ mezarlarımı kazmak için
Bunu hissetmiş olmalısın, uyanmadan önce bunu yıllar önce bilmeliydin.
Şaşırma dostum.
Kendi kararlarını verebilirsin
Çok çalıştın, iyi savaştın.
Kırık dişlerle dolu başarısız bir ağızda bakırın tadı
Ve bahanelerin sesleri
Kutsamalarımı unbit elinin parmaklarına sayacağım
Boş akıl, dilimin ucunda sonsuza dek elveda
Ve böylece gider
Onu görmüş olmalıyım, uyanmadan önce bunu yıllar önce bilmeliydim.
Cehennemin kapılarına saldıracağım.
Ölüm kraliçesini kendim öldüreceğim.
Boğulan güneşin son doğrudan ışığında gölgesiz.