Psycroptic — The Isle of Disenchantment şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Psycroptic adlı sanatçının "The Isle of Disenchantment" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Darkened waters, lying before me, many secrets, that we cant see, a strange
ferry, guided by a corpse, takes me to an island where I must- Survive!
I cannot see, for the mist is too thick, the ferryman’s face, rotting making
me sick. As we enter the island, through a rocky cove, I can hear the
screams of a thousand lost souls, they don’t know where they are.
Suddenly we stop at a wharf, made of bones and pieces of quartz, the corpse
points to a distant light. I see fire so I head up the rise, the hill before
me is so steep.
I’m glad I’ve got claws on my feet, the path ahead is getting wide. I see a tunnel in the mountainside- I can hear them breathing as I’m pulling tighter
on the chains that are wrapped around their necks, drawing them closer to the opening of the cave.
They don’t know the horror that awaits them. I hope that they don’t die,
before they reach the hole, by now- they know- that something is going
wrong. I can feel my own heart beating faster as we get nearer to my home.
The joys we’re going to have with these mortals whose live’s I’ve stolen. We enter into the murky depths, it’s dim inside. I see- them there- the winged
ones whose home I share.
The twelve demons of darkness are staring at me. I am thirteen of an insane
family, they laugh as they see the treasure I’ve brought. I have brought
them one each.
We lead them further inside, the time for pleasure has arrived. We take them
to the torturing place, once they’re inside we uncover their face, most of them nearly die at the sight of us.
They were all pretty asleep when I took them from their homes, bagged them
up and took them straight to the boat, we will use every piece of them with
the greatest care.
Their bodies will forever dwell inside our lair.
Şarkı sözü çevirisi
Karartılmış sular, önümde yatan, göremediğimiz birçok sır, garip
bir ceset tarafından yönlendirilen feribot, beni hayatta kalmam gereken bir adaya götürür!
Göremiyorum, çünkü sis çok kalın, feribotun yüzü çürüyor.
beni hasta. Adaya girdiğimizde, kayalık bir koydan, duyabiliyorum
binlerce kayıp ruhun çığlıkları, nerede olduklarını bilmiyorlar.
Aniden iskelede duruyoruz, kemiklerden ve kuvars parçalarından, cesetten
uzak bir ışığa işaret ediyor. Ateş görüyorum yani önce artış, tepenin başında ben varım
ben çok dikim.
Ayaklarımın üzerinde pençeler olduğu için mutluyum, öndeki yol genişliyor. Dağın yamacında bir tünel görüyorum-daha sıkı çekerken nefes aldıklarını duyabiliyorum
boyunlarına sarılmış zincirler üzerinde, onları mağaranın açıklığına yaklaştırır.
Onları bekleyen dehşeti bilmiyorlar. Umarım ölmezler.,
deliğe ulaşmadan önce, şimdiye kadar - biliyorlar-bir şeyler oluyor
Yanlış. Evime yaklaştıkça kendi kalbimin daha hızlı attığını hissedebiliyorum.
Hayatını çaldığım ölümlülerle yaşayacağımız sevinç. Karanlık derinliklere giriyoruz, içi loş. Görüyorum-orada-kanatlı
evini paylaştığım kişiler.
Karanlığın on iki şeytanı bana bakıyor. Ben on üç deliyim.
ailem, getirdiğim hazineyi görünce gülüyorlar. Ben getirdim
her biri birer tane.
Onları daha da içeri götürüyoruz, zevk zamanı geldi. Onları alıyoruz
işkence gören yere, içeri girdikten sonra yüzlerini ortaya çıkarırız, çoğu neredeyse bizi görünce ölür.
Onları evlerinden alıp paketlediğimde hepsi uyuyordu.
ve onları doğrudan tekneye götürdük, her parçasını onlarla birlikte kullanacağız.
en büyük özen.
Bedenleri sonsuza dek bizim inimizde yaşayacak.