Ramón Vinay — Tannhäuser, Act III: Inbrunst im Herzen şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Ramón Vinay adlı sanatçının "Tannhäuser, Act III: Inbrunst im Herzen" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Tannhäuser
Hör an, Wolfram, hör an!
Inbrunst im Herzen, wie kein Büsser noch
Sie je gefühlt, sucht' ich den Weg nach Rom
Ein Engel hatte, ach! der Sünde Stolz
Dem Ubermütigen entwunden;
Für ihn wollt’ich in Demut büssen
Das Heil erflehn, das mir verneint
Um ihm die Träne zu versüssen
Die er mir Sünder einst geweint!
Wie neben mir der schwerstbedrückte Pilger
Die Strasse wallt', erschien mir allzuleicht
Betrat sein Fuss den weichen Grund der Wiesen
Der nackten Sohle sucht’ich Dorn und Stein;
Liess Labung er am Quell den Mund geniessen
Sog' ich der Sonne heisses Glühen ein;
Wenn fromm zu Himmel er Gebete schickte
Vergoss mein Blut ich zu des Höchsten Preis;
Als im Hospiz der Müde sich erquickte
Die Glieder bettet' ich in Schnee und Eis
Verschloss’nen Aug’s, ihr Wunder nicht zu schauen
Durchzog ich blind Italiens holde Auen
Ich tat’s--denn in Zerknirschung wollt' ich büssen
Um meines Engels Tränen zu versüssen!
Nach Rom gelangt' ich so zur heil’gen Stelle
Lag betend auf des Heiligtumes Schwelle
Der Tag brach an; da läuteten die Glocken
Hernieder tönten himmlische Gesänge;
Da jauchzt' es auf in brünstigem Frohlocken
Denn Gnad und Heil verhiessen sie der Menge
Da sah ich ihn, durch den sich Gott verkündigt,--
Vor ihm all Volk im Staub sich niederliess
Und Tausenden er Gnade gab, entsündigt
Er Tausende sich froh erheben hiess
Da naht auch ich,--das Haupt gebeugt zur Erde
Klagt' ich mich an mit jammernder Gebärde
Der bösen Lust, die meine Sinn' empfanden
Des Sehnens, das kein Büssen noch gekühlt;
Und um Erlösung aus den heissen Banden
Rief ich ihn an, von wildem Schmerz durchwühlt
Und er, den so ich bat, hub an:
«Hast du so böse Lust geteilt
Dich an der Hö1le Glut entflammt
Hast du im Venusberg geweilt
So bist nun ewig du verdammt!
Wie dieser Stab in meiner Hand
Nie mehr sich schmückt mit frischem Grün
Kann aus der Hö1le heissen Brand
Erlösung nimmer dir erblühn!»
Da sank ich in Vernichtung dumpf darnieder;
Die Sinne schwanden mir
Als ich erwacht', auf ödem Platze lagerte die Nacht
Von fern her tönten frohe Gnadenlieder:
Da ekelte mich der holde Sang!
Von der Verheissung lügnerischem Klang
Der eiseskalt mir durch die Seele schnitt
Trieb Grausen mich hinweg mit wildem Schritt!
Dahin zog’s mich, wo ich der Wonn' und Lust
So viel genoss, an ihre warme Brust!
(fleht Venus an)
Zu dir, Frau Venus, kehr ich wieder
In deiner Zauber holde Nacht;
Zu deinem Hof steig ich darnieder
Wo nun dein Reiz mir ewig lacht!
Wolfram
Halt ein! Halt ein…
…Unsel'ger!
Tannhäuser
Ach, lass mich…
…nicht vergebens suchen!
Wolfram
Halt ein!
(Tannhäuser achtet Wolframs Einsprüche nicht)
Tannhäuser
Wie leicht fand ich doch einstens dich!
Wolfram
Unsel’ger!
Tannhäuser
Du hörst, dass mir die Menschen fluchen--
Nun, süsse Gottin, leite mich!
(Wolfram schaudert vor Entsetzen, wahrend dampfender Nebel allmählich die
Dunkelhiet durchdringt)
Wolfram
Wahsinniger, wen rufst du an?
(Der Nebel beginnt, wie rosiges Licht zu glühen)
Tannhäuser
Ha! Fühlst du nicht milde Lüfte?
Wolfram
Zu mir! Es ist um dich getan!
Tannhäuser
Und atmest du nicht holde Düfte?
Horst du nicht jubelnde Klänge?
Wolfram
In wildem Schauer bebt die Brust!
Tannhäuser
Das ist der Nymphen tanzende Menge!
Herbei, herbei zu Wonn und Lust!
(Ein aufgeregter Wirbel von tanzenden Gestalten ist schwach zu erkennen)
Wolfram
Weh, böser Zauber tut sich auf!
Die Hö1le naht mit wildem Lauf
Tannhäuser
Entzücken dringt durch meine Sinne
Gewahr ich diesen Dämmerschein;
Dies ist das Zauberreich der Minne
Im Venusberg drangen wir ein!
(Venus erscheint, verführerisch auf ihr Ruhebett gelehnt)
Venus
Willkommen, ungetreuer Mann!
Schlug dich die Welt in Acht und Bann?
Und findest nirgend du Erbarmen
Suchst Liebe du in meinen Armen?
Tannhäuser
Frau Venus, o Erbarmungsreiche!
Zu dir, zu dir, zieht es mich hin!
Wolfram
Zauber der Hö1le weiche, weiche!
Berücke nicht des Reinen Sinn!
Venus
Nahst du dich wieder meiner Schwelle
Sei dir dein Übermut verziehn;
Ewig fliesse dir der Freuden Quelle
Und nimmer sollst du von mir…
…'fliehn!
Tannhäuser
Mein Heil,…
…mein Heil hab ich verloren,…
Wolfram
Allmächt'ger! Steh…
Tannhäuser
…nun sei der Hölle
Wolfram
…dem Frommen bei!
Tannhäuser
…Lust erkoren!
Wolfram
Heinrich!
Venus
0, komm!
Wolfram
Ein Wort,…
Venus
0, komm!
Wolfram
…es macht…
Venus
Auf ewig…
Wolfram
…dich frei!
Tannhäuser
Lass ab!
Venus
… sei nun mein!
Wolfram
Dein Heil!
Tannhäuser
Lass ab von mir!
Wolfram
Noch soll das Heil dir Sünder werden!
Venus
0, komm!
Tannhäuser
Nie Wolfram! Nie. Ich muss dahin!
Wolfram
Ein Engel bat für dich auf…
…Erden, bald…
Venus
Komm, o, komm!
Tannhäuser
Lass mich!
Wolfram
…schwebt er segnend über dir:…
Venus
Zu mir! zu mir!
Wolfram
…Elisabeth!
Tannhäuser
Elisabeth!
(Die Nebel verdichten sich, und der Schein sich nähender Fackeln dringt durch)
Ensemble
Sänger, Ritter, Edelleute
Der Seele Heil, die nun entflohn…
…dem Leib der frommen Dulderin!
Wolfram
Dein Engel fleht dür dich
An Gottes Thron, er wird erhört:…
…Heinrich, du bist erlöst!
Venus
Weh! mir verloren!
(Venus mit all ihren Geschöpfen verschwindet. Der Tag bricht an;
ein Leichenzug verlässt die Wartburg und nähert sich)
Sänger, Ritter, Edelleute
Ihr ward der Engel sel’ger Lohn
Himmlischer Freuden Hochgewinn!
Wolfram
(zu Tannhauser)
Und hörst du den Gesang?
Tannhäuser
Ich höre!
(Der Leichenzug erreicht nun die offene Bühne. Die Begleiter sind die älteren
der Pilger, dann die Bardenritter, die Elisabeths Leiche auf der Bahre tragen,
dann der Landgraf, dessen Ritter und Edelmänner)
Sänger, Ritter, Edelleute
Heilig die Reine, die nun vereint
Göttlicher Schar vor dem Ewigen steht!
Selig der Sünder, dem sie geweint
Dem sie des Himmels Heil erfleht!
(Wolfram führt Tannhäuser an die Bahre, auf der Elisabeths Leiche liegt.
Er sinkt langsam zu Boden)
Tannhäuser
Heilige Elisabeth, bitte für mich!
(Er tut seine letzten Atenzüge)
(Die jüngeren Pilger kommen hervor und tragen einen Stab, der mit frischen,
grünen Blättern bedeckt ist)
Jüngere Pilger
Heil! Heil! Der Gnade Wunder Heil!
Erlösung ward der Welt zuteil
Es tat in nächtlich heil’ger Stund'
Der Herr sich durch ein Wunder kund
Den dürren Stab in Priesters Hand
Hat er geschmückt mit frischem Grün:
Dem Sünder in der Hö1le Brand
Soll so Erlösung neu erblühn!
Ruft ihm es zu durch alle Land'
Der durch dies Wunder Gnade fand!
Hoch über aller Welt ist Gott
Und sein Erbarmen ist kein Spott!
Alle
Der Gnade Heil ward dem Büsser beschieden
Nun geht er ein in der Seligen Frieden!
Jüngere Pilger
Halleluja! Halleluja!
Şarkı sözü çevirisi
Tannhäuser
Dinle Wolfram, dinle!
Kalbinde şevk, ne tövbe ne de
Roma'ya giden yolu aradığımı hiç düşündün mü?
Bir melek vardı, ne yazık ki! günahın gururu
Kibirli kaçtı;
Onun için alçakgönüllülükle ödemek istiyorum
Beni reddeden kurtuluş için yalvarıyorum
Gözyaşlarını tatlandırmak için
Bir zamanlar beni günahkar olarak ağladı!
Yanımdaki en depresif Hacı gibi
Sokak wallt', bana çok kolay görünüyordu
Ayağı Çayırların yumuşak zeminine girdi
Çıplak ayak diken ve taş arıyorum;
Baharda ağzının tadını çıkarmasına izin ver
Güneşin sıcak parıltısını çiziyorum;
Allah'a karşı gelmekten sakındığı zaman,
Kanımı en yüksek fiyata döktüm;
Darülaceze yorgun kendini tazeledi zaman
Uzuvlar karda ve buzda yatıyorum
Kapalı ' nen göz mucizesini görmek için değil
İtalya'nın güzel Çayırlarında körü körüne yürüdüm.
Yaptım. pişmanlık içinde kefaretimi ödedim.
Meleğimin gözyaşlarını tatlandırmak için!
Roma'ya Kurtuluş yerine ulaşıyorum
Kutsal eşiğinde dua yatıyordu
Gün doğdu; sonra çanlar çaldı
Aşağı Göksel şarkılar geliyordu;
İşte brünstigem Sevinmek whoops ' on olduğunu
Lütuf ve kurtuluş için kalabalıktan ayrılıyorlar mı,
Sonra Tanrı'nın kendisini ilan ettiği kişiyi gördüm.,--
Ondan önce tüm insanlar toza yerleşti
Ve binlerce kişiye merhamet etti,
Binlerce insanı neşeyle yükselmeye çağırdı
Sonra ben de yaklaştım, baş yere eğildi
Kendimi ağlayan jestlerle suçluyorum
Duyularımın hissettiği kötü Şehvetten
Ne kefaret ne de soğuma için özlem;
Ve sıcak tahvillerden kurtulmak için
Onu aradım, vahşi bir acıyla harap oldum
Ve o, bu yüzden kime sordum ,:
"Böyle kötü bir şehvet paylaştın mı
Hö1le glüteninde ateşlendin.
Venusberg'de mi kaldın?
Yani sonsuza kadar lanetleneceksin!
Elimde bu personel gibi
Bir daha asla taze yeşilliklerle süslenmez
Hö1le ateşten sıcak olabilir
Kurtuluş senin için asla gelişmez!»
Sonra imha battı ben ;
Duyular kayboldu
Uyandığımda, ödem patladı ve gece kamp yaptı
Uzaktan zarafetin mutlu şarkıları geliyordu:
Beni bıktırdı bu yana adil Seslendirdi.
Yanlış bir ses vaadinden
Buz gibi soğuk ruhumu kesti
Beni vahşi bir adımla uzaklaştırdı!
Oraya çekildim, burada zevk ve zevk buldum.
Sıcak göğsüne çok keyif aldım!
(Venüs yalvarır)
Size, Madam Venus, geri dönüyorum
Büyülü adil gecende;
Avluya iniyorum.
Şimdi çekiciliğin sonsuza dek bana gülüyor!
Tungsten
Dur! Tutmak…
... Unsel'ger!
Tannhäuser
Oh, izin ver…
... boşuna arama!
Tungsten
Dur!
(Tannhäuser Wolfram'ın itirazlarına saygı duymuyor)
Tannhäuser
Bir zamanlar seni ne kadar kolay buldum!
Tungsten
Unsel'ger!
Tannhäuser
İnsanların bana küfür ettiğini duyuyorsun.--
Şimdi, tatlı tanrıça, bana rehberlik et!
(Wolfram korku ile titriyor, yavaş yavaş buğulanmış sis
Karanlık nüfuz)
Tungsten
Kim diyorsun manyak?
(Sis pembe ışık gibi parlamaya başlar)
Tannhäuser
Ha! Hafif hava hissetmiyor musun?
Tungsten
Bana! Senin için yapıldı!
Tannhäuser
Ve tatlı kokular solumuyor musun?
Tezahürat sesleri duymuyor musun?
Tungsten
Vahşi titreme göğüs titriyor!
Tannhäuser
Bu perileri dans kalabalık!
Gel, neşe ve zevk için gel!
(Dans figürlerinin heyecanlı bir koşuşturması hafifçe ayırt edilebilir)
Tungsten
Yazıklar olsun, kötü büyü açılır!
Vahşi koşu ile Hö1le dikiş
Tannhäuser
Rapture duyularımı nüfuz
Bu alacakaranlığı görüyor muyum;
Bu Minne'nin sihirli Krallığı
Venusberg'de istila ettik!
(Venüs, uzanmış yatağına baştan çıkarıcı bir şekilde yaslanmış gibi görünüyor)
Venüs
Hoş geldin, sadakatsiz adam!
Dünya seni vurdu ve kovdu mu?
Ve hiçbir yerde merhamet bulamazsın
Kollarımda aşkı mı arıyorsun?
Tannhäuser
Madam Venüs, Ey merhametli!
Sana, sana, beni çekiyor!
Tungsten
Hö1le'nin büyüsü yumuşak, yumuşak!
Saf bir anlam düşünmeyin!
Venüs
Yine eşiğime yaklaşıyorsun.
Kibiriniz için affedileceksiniz;
Ebediyen sevinçleri kaynağı akar
Ve benden asla ayrılmayacaksın…
...'kaçın!
Tannhäuser
Kurtuluşum,…
...Kurtuluşumu kaybettim.,…
Tungsten
Yüce! Kalkmak…
Tannhäuser
... şimdi cehennem ol
Tungsten
... erdemlilere!
Tannhäuser
... Zevk seçildi!
Tungsten
Heinrich!
Venüs
0, hadi!
Tungsten
kelime,…
Venüs
0, hadi!
Tungsten
...yapar …
Venüs
Sonsuza dek…
Tungsten
...sen-ücretsiz!
Tannhäuser
Bırak!
Venüs
... şimdi benim ol!
Tungsten
Kurtuluşun!
Tannhäuser
Bırak beni!
Tungsten
Kurtuluş da senin için günahkar olmayacak!
Venüs
0, hadi!
Tannhäuser
Asla Tungsten! Asla. Gitmek zorundayım!
Tungsten
Bir melek seni istedi.…
... Dünya, yakında…
Venüs
Gel, O, Gel!
Tannhäuser
Bana izin ver!
Tungsten
... o senin üzerinde nimet içinde geziniyor:…
Venüs
Bana! bana!
Tungsten
... Elisabeth!
Tannhäuser
Elizabeth!
(Sisler kalınlaşır ve yaklaşan meşalelerin parıltısı nüfuz eder)
Birlik
Şarkıcılar, Şövalyeler, Soylular
Şimdi kaçan ruhun kurtuluşu…
...dindar Şehidin cesedi!
Tungsten
Meleğin sana yalvarıyor
Tanrı'nın tahtında, o duyulacak:…
... Heinrich, kurtarıldın!
Venüs
Yazıklar olsun! benim için kayıp!
(Venüs tüm yaratıklarıyla birlikte kaybolur. Gün doğuyor;
cenaze alayı Wartburg'dan ayrılıyor ve yaklaşıyor)
Şarkıcılar, Şövalyeler, Soylular
Sen meleğin ödülüydün.
Göksel Sevinçleri Yüksek Kazanç!
Tungsten
(Tannhauser için)
Şarkıyı duyuyor musun?
Tannhäuser
Duyuyorum!
(Cenaze alayı şimdi açık aşamaya ulaşır. Yoldaşlar daha yaşlı olanlardır
Hacı, daha sonra Elizabeth'in cesedini sedyede taşıyan Bard Şövalyeleri,
sonra Landgrave, Şövalyeleri ve soyluları)
Şarkıcılar, Şövalyeler, Soylular
Kutsal saf, şimdi kim birleştiriyor
İlahi ev sahibi ebedi önünde duran!
Ağladığı günahkarı kutsadı
Cennetin kurtuluşu için dua ettiği kişiye!
(Wolfram, Tannhäuser'ı Elizabeth'in vücudunun bulunduğu sedyeye götürür.
O yavaş yavaş yere batar)
Tannhäuser
Aziz Elizabeth, benim için dua et!
(Son nefeslerini yapıyor)
(Genç hacılar, taze ile dolu bir değnek taşırlar,
yeşil yapraklar kaplıdır )
Genç Hacılar
Dolu! Dolu! Lütuf Mucizeler Kurtuluş!
Kurtuluş dünyaya verildi
Bu gece şifa 'saat'yaptı
Rab kendini bir mucize ile ortaya çıkarır
Rahibin elinde kuru personel
Taze yeşilliklerle süslendi mi:
Hö1le Markasındaki günahkar
Kurtuluş böylece yeniden çiçek açacak!
Onun için her türlü Arazi'üzerinden arama
Bu mucizeyle kim lütuf buldu!
Tüm dünyanın üstünde Yüce Tanrı
Ve merhameti hiçbir alay yok.
Herkes
Kurtuluşun lütfu tövbe eden kişiye verildi
Şimdi kutsanmış barışa giriyor!
Genç Hacılar
Şükürler olsun! Şükürler olsun!