Replacire — The Human Burden şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Replacire adlı sanatçının "The Human Burden" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
I would climb away from the mind
If only life could take the place of its bloody void
I would shake the skin from my corpse
If only time could stray away from the jaded noise
The perfect moment I’d forfeit
If only the current could flow
At the rate of a pulse
Take my head (Take my head off)
It’s too late (Too late to organize it)
These words in themselves (Of obsession)
Are my bane (Slaughter of the daylight)
The foundation
Presented at the birth
Falls and withers
With the still of the earth
The rotting sound, never will cease
The crying shape of a sky, memory of peace
Thoughts forgiven, 'til they return
Only the blind can follow the path
Only the deaf can hear the words spoken to them
So how can I contemplate the riddle?
The more I think, the more I die
How can I designate a meaning?
I long to forfeit the question of «Why?»
We’re all told to question
But the search is poisoning me
The colors of the world, they could take hold of me
The promise of your voice, it could take fear from me
The release of these words, it could make light for me
But they have all took their turn, never surrendering to me
They twist at the smell of hope
I would climb away from the mind
If only life could take the place of its bloody void
I would shake the skin from my corpse
If only time could stray away from the jaded noise
The perfect moment I’d forfeit
If only the current could flow
At the rate of a pulse
Şarkı sözü çevirisi
Zihnimden uzaklaşırdım.
Keşke hayat kanlı boşluğunun yerini alabilseydi.
Cesedimin derisini sallardım.
Keşke zaman bu yorgun gürültüden uzaklaşabilseydi.
Kaybedeceğim mükemmel an
Eğer sadece akım akabilirse
Bir nabız hızında
Kafamı çıkar (kafamı çıkar)
Çok geç (organize etmek için çok geç)
Bu sözler kendi içinde (saplantı)
Benim lanetim (gün ışığının katliamı)
Kurum
Doğumda sunulan
Düşmeler ve solma
Yeryüzünün durgunluğu ile
Çürüyen ses, asla durmayacak
Gökyüzünün ağlayan şekli, huzurun hafızası
Düşünceler geri dönene kadar affedilir
Sadece kör yolu takip edebilir
Sadece sağırlar onlarla konuşulan kelimeleri duyabilir
Peki bu bilmeceyi nasıl düşünebilirim?
Düşündükçe, daha da ölürüm
Bir anlamı nasıl belirleyebilirim?
Uzun Neden «sorusu kaybedeceğim için?»
Hepimize soru sormamız söylendi.
Ama arama beni zehirliyor.
Dünyanın renkleri beni ele geçirebilir.
Sesinin vaadi, benden korku alabilir.
Bu kelimelerin serbest bırakılması, benim için ışık yapabilir
Ama hepsi sıralarını aldı, asla bana teslim olmadı
Umut kokusuyla bükülüyorlar.
Zihnimden uzaklaşırdım.
Keşke hayat kanlı boşluğunun yerini alabilseydi.
Cesedimin derisini sallardım.
Keşke zaman bu yorgun gürültüden uzaklaşabilseydi.
Kaybedeceğim mükemmel an
Eğer sadece akım akabilirse
Bir nabız hızında