Seventh Wonder — The Great Escape şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Seventh Wonder adlı sanatçının "The Great Escape" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
I tuck you in ever so gently
Still you cried and turned from me You stepped on my heart
I forgave you just like mothers do From under your shoes I still carried you
Soon my body will burn into ashes and dust
And rain will turn all that glitter to rust
One last pill for the pain
Sit down, let me explain…
Why my bruises stay
My child I know you never meant to…
These scars just won’t fade away
And I’m sure you never knew
I give up, I give in Help December let a new year begin
Take what’s left and move on Fly away
Be gone…
The morrow winds blow and herald a time
When man will be damned for all his crime
We all were too bold, now we all can see
How the lifegiver’s bleeding to death before me I am packing my bags, I’m waiting in line
This tragedy forces us away from this land
As I board this creature of steel,
I kiss her goodbye, give her time to heal
Loud sirens wail to send a Goldonder towards the light
Leaving the ground we bathe in starlight
While heading for oceans of night
Safe in Aniara’s warm and tender care we ride
Eight thousand hearts that fled the fires
For a life at a distant home
A swerve to clear the Hondo stone
(Now we proclaim it known)
Took us off course came too wide of Mars to turn back home
There’s no turning back, guiding units broke and cracked
We will never win this game
From pledges and bonds, our system of suns
Locked down in the vaulted gateways
I thousands of years ram through the final frontier
The Lyre greets us there
Our ship at drift into the void
Through nothingness deployed
With an empty star become aware
Our lives destroyed
Fears are hard to hide, praying as denial subsides
We can never win this game
From pledges and bonds, our system of suns
Locked down in the vaulted gateways
I thousands of years ram through the final frontier
A moth to a flame
Glass-like is the stare encircling us The system of stars hang frozen still
…a gaze through the window
Six years down we still feign dawn and sunset
But space no light will spawn
…eternally darker
Now setting sails
But never know the worlds she’s trading
Where the life belongs
Mima lead the way;
Shine your light, be a beacon of hope at night
Be our guide, I need what you’re doing to me Shine your light, blind us when reality bites
We so need the magic she does
I asked me a question, no reply
I dream me a life then lived a lie
…dream me a nightmare
I traveled the stars but passed them by For trapped on Aniara, here was I
…always been leaving
We sit and stare,
At all the marvels that she brings us Lights the life in you
Mima lead the way;
Shine your light, be a beacon of hope at night
Perfect grace in the barren house of space
Shine your light, blind us when reality bites
Mima, save us from seeing ourselves
Inside the Mima’s eyes, we lived our lives
Then like an arrow through this jest
Destiny sent us a greeting from home, let us see;
We have no home anymore
While Mima showed the final war
Her circuits bled and fried, as our mother died
She’s darkened by our sins
We begin to realize it When I saw home so blue, be torn in two
All by the hands of her own child
Humanity; the festering cancer that
Dug her own grave
We have no home anymore
While Mima showed the final war
Her circuits bled and fried, seems she too will die
She couldn’t bear to see what will be Our haven’s dying
I couldn’t them if I tried
As they all rushed to see her die
Chaos, panic, people fight
I can’t see, I will not, I won’t
Our way of life is overthrown
Is there really no way? Let us turn back time!
In this deafening of silence people mourn
We’ve cried us a river
Who knows where all laughter be?
On whom we place the blame?
Her demise was theirs!
Stained by their disease her screen recedes
Our real eyes realized
They beguile us all with their minds
Our lusting flesh and piety,
All coexist in the mist
Put aside your chastity,
Unveiling skin, magical sin
Controls the pile of heaving flesh,
A twisted queen;
«Sleep with me and work the loins
The mind will stray, yield of life»
And as the orgies all fade
And lust no longer attracts
Then the brain will subdue the flesh
Put the focus on facts
Human brain with a shameful part,
Low names were high for loins and for breasts
Us Hades may harvest,
Fully at it’s behest
I still cry and I still miss her
I was just a little boy
Running through the endless garden of our home
Away some say never, ever
We’ll leave this god forsaken place
And ten thousand shivers
Remain as we part
We’re holding on, within our cradle of confusion
We paint no rainbows in the dark
No one will ever see us fade away
Oh for so long, I was the wielder of illusions
Our goddess gave in when she saw
That we had killed the earth and burnt to flames
Every smile on every face here
Fell and crashed to the floor
All alone in the world crying desperately
Away some say never, ever
We’ll leave this god forsaken place
And ten thousand shivers
Remain as we part
We’re holding on, within our cradle of confusion
We paint no rainbows in the dark
No one will ever see us fade away
Oh for so long, I was the wielder of illusions
But there’s no hiding what we are
We are the plague of all,
For humanity there is no cure
God and Satan hand in hand
Through the badland
Took a flight uphill and down for man
A king with ashen crown
What we reaping is what we sow
Naked our truth smugly glows
We leave all games behind, because;
It took twenty years to come and go Then only did we all know
And see how wrinkled and jaded we have grown
Looking out the window
But there’s nothing new
Only darkness stares at you
I would die to see the rain below the rainbow
Just like others do We crown the skies with our tiara;
The life and fate of Aniara
We write an endless symphony
Now thousands were weeping
And hundreds cried in dismay;
Twenty years today!
Repenting sinners pray
Easy come and easy go,
We could have had it all you know
Man’s final day is here
Search for silver dig for gold
His desires not untold
Looking our the window
All that he can see;
His own reflection’s final plea;
«I would die to see the rain below the rainbow just like others do»
We crown the skies with our tiara;
The life and fate of Aniara
We write an endless symphony
Now thousands were weeping
And hundreds cried in dismay;
Twenty years today!
Repenting sinners will wither and fade
Gladness fleeting, by whims and luck
That is the way of life
Looking, searching our hearts
To find the «why"of it all
Finding no way to our home
See, in silence we faded. Our great escape;
Twenty four years inside
Looking, searching our ship
For life but just dust
Falls on the graves of all
The halls of our ship now are
Void of all but death
Our lives have passed
Our hearts were broken by the endless dark
Our new paradise,
The one to replace the one we burned so bad
The god we hoped for left profaned,
All wounded and forlorn on the home we scarred
Now here I stand, my dear,
One heart still beats…
I bid you farewell
The curtain will now descend
Somewhere in time we were living
Remember us then!
Şarkı sözü çevirisi
Seni çok nazikçe yatırıyorum.
Yine de ağladın ve benden uzaklaştın. kalbime bastın.
Seni affettim tıpkı annelerin yaptığı gibi ayakkabılarının altından seni hala taşıdım
Yakında vücudum kül ve toza dönüşecek
Ve yağmur tüm bu parıltıları Pasa çevirecek
Ağrı için son bir hap
Otur, açıklamama izin ver. …
Neden çürüklerim kalıyor
Çocuğum, bunu yapmak istemediğini biliyorum.…
Bu yara izleri sadece kaybolmayacak
Ve eminim hiç bilmiyorsundur.
PES ediyorum, Aralık ayında Yardım ediyorum, yeni yıl başlasın
Geriye kalanları al ve uçup git
Gitmiş ol…
Yarın rüzgarlar esiyor ve bir zaman müjdeliyor
İnsan tüm suçlarından dolayı lanetleneceği zaman
Hepimiz çok cesurduk, şimdi hepimiz görebiliyoruz
Cankurtaran benden önce nasıl kan kaybediyor? bavullarımı topluyorum, sırada bekliyorum.
Bu trajedi bizi bu topraklardan uzaklaştırıyor
Bu çelik yaratığa binerken,
Ona veda öpücüğü veriyorum, iyileşmesi için zaman veriyorum
Yüksek sesle sirenler ışığa doğru bir Goldonder göndermek için feryat
Yerden ayrılırken yıldız ışığında yıkanıyoruz
Gecenin okyanuslarına giderken
Aniara'nın sıcak ve nazik bakımında güvenli bir şekilde sürüyoruz
Yangınlardan kaçan sekiz bin kalp
Uzak bir evde bir yaşam için
Hondo taşını temizlemek için bir saptır
(Şimdi bilinen ilan ediyoruz)
Bizi rotadan çıkardı Mars'tan eve dönmek için çok geniş geldi
Geri dönüş yok, rehberlik birimleri kırıldı ve çatladı
Hiç bu oyunu biz kazanacağız
Rehin ve tahvillerden, güneş sistemimiz
Tonozlu ağ geçitlerinde kilitli
Binlerce yıldır son sınırdan geçiyorum
Lir bizi orada karşılıyor
Gemimiz boşluğa sürükleniyor
Hiçlik aracılığıyla konuşlandırıldı
Boş bir yıldızla farkına varın
Hayatlarımız yok edildi
Korkuları gizlemek zor, inkar azaldıkça dua etmek
Bu oyunu asla kazanamayız.
Rehin ve tahvillerden, güneş sistemimiz
Tonozlu ağ geçitlerinde kilitli
Binlerce yıldır son sınırdan geçiyorum
Bir aleve bir güve
Cam gibi bir bakış bizi çevreleyen yıldız sistemi hala donuyor
... pencereden bir bakış
Altı yıl sonra hala Şafak ve Gün batımı gibi davranıyoruz
Ama uzay hiçbir ışık ortaya çıkmayacak
... ebediyen karanlık
Şimdi yelken açıyoruz
Ama ticaret yaptığı dünyaları asla bilemez
Hayatın ait olduğu yer
Mima yol açar;
Işığını parlat, geceleri bir umut ışığı ol
Rehberimiz ol, bana yaptığın şeye ihtiyacım var ışığını parlat, gerçeklik ısırdığında bizi kör et
Onun yaptığı büyüye çok ihtiyacımız var.
Bana bir soru sordum, cevap yok
Bir hayat hayal ediyorum ve sonra bir yalan yaşadım
... bana bir kabus hayal et
Yıldızları gezdim ama Aniara'da sıkışıp kaldığım için onları geçtim.
... her zaman ayrılıyorum
Oturup bakmak,
Bize getirdiği tüm mucizelerde, içindeki hayatı aydınlatıyor
Mima yol açar;
Işığını parlat, geceleri bir umut ışığı ol
Uzayın çorak evinde mükemmel zarafet
Işığını parlat, gerçeklik ısırdığında bizi kör et
Mima, bizi kendimizi görmekten kurtar.
Mima'nın gözlerinin içinde hayatımızı yaşadık.
Sonra bu şakadan bir ok gibi
Kader bize evden bir tebrik gönderdi, görelim;
Artık evimiz yok.
Mima son savaşı gösterirken
Annemiz öldüğünde devreleri kanadı ve kızartıldı
Günahlarımız yüzünden karardı.
Bunu fark etmeye başlıyoruz, evin bu kadar mavi olduğunu gördüğümde, ikiye bölünecek
Ve hepsi kendi çocuğunun elleriyle
İnsanlık; iltihaplı kanser
Kendi mezarını kazdı
Artık evimiz yok.
Mima son savaşı gösterirken
Devreleri kanadı ve kızartıldı, o da ölecek gibi görünüyor
Cennetin nasıl öleceğini görmeye dayanamadı.
Deneseydim yapamazdım.
Hepsi onun öldüğünü görmek için koştu
Kaos, panik, insanlar kavga ediyor
Göremiyorum, yapmayacağım, yapmayacağım
Yaşam tarzımız devrildi
Gerçekten de mümkün değil mi? Zamanı geri alalım!
Sessizliğin bu sağırlığında insanlar yas tutuyor
Bir nehirde ağladık
Tüm kahkahaların nerede olduğunu kim bilebilir?
Suçu kime atacağız?
Onun ölümü onlarındı!
Hastalıklarıyla lekelenmiş ekranı geri çekiliyor
Gerçek gözlerimiz fark etti
Hepimizi akıllarıyla kandırıyorlar.
Şehvetli etimiz ve dindarlığımız,
Hepsi sisin içinde bir arada var
İffetinizi bir kenara koyun,
Cildi ortaya çıkarmak, büyülü günah
Et yığınını kontrol eder,
Sapık bir kraliçe;
"Benimle uyu ve bellerini Çalıştır
Zihin başıboş olacak, hayat verecek»
Ve orgies tüm solmaya gibi
Ve şehvet artık çekmiyor
Sonra beyin eti bastırır
Gerçeklere odaklanın
Utanç verici bir kısmı olan insan beyni,
Düşük isimler bel ve göğüsler için yüksekti
ABD Hades hasat olabilir,
Tamamen onun emriyle
Hala ağlıyorum ve hala onu özlüyorum
Sadece küçük bir çocuktum
Evimizin sonsuz bahçesinde koşuyoruz
Bazıları asla, asla
Bu Tanrı tarafından terkedilmiş yeri terk edeceğiz
Ve on bin titreme
Ayrıldığımız gibi kal
Kafa karışıklığının beşiğinde tutuyoruz.
Karanlıkta gökkuşağı boyamıyoruz.
Kimse kaybolduğumuzu görmeyecek.
Oh, uzun zamandır yanılsamaların sahibiydim.
Tanrıçamız onu gördüğünde teslim oldu.
Yeri öldürüp alevler içinde yaktık.
Burada her yüzdeki her gülümseme
Düştü ve yere düştü
Dünyada yapayalnız umutsuzca ağlıyor
Bazıları asla, asla
Bu Tanrı tarafından terkedilmiş yeri terk edeceğiz
Ve on bin titreme
Ayrıldığımız gibi kal
Kafa karışıklığının beşiğinde tutuyoruz.
Karanlıkta gökkuşağı boyamıyoruz.
Kimse kaybolduğumuzu görmeyecek.
Oh, uzun zamandır yanılsamaların sahibiydim.
Biz ancak ne saklıyor
Biz herkesin vebasıyız.,
İnsanlık için bir tedavi yoktur
Tanrı ve şeytan el ele
Çorak arazide
Adam için yokuş yukarı ve aşağı bir uçuş aldı
Kül tacı olan bir kral
Toplama ne ektiğimizi
Çıplak bizim gerçek kendini beğenmiş parlıyor
Tüm oyunları geride bırakıyoruz, çünkü;
Gelip gitmek yirmi yıl sürdü ve sonra sadece hepimiz biliyorduk
Ve ne kadar buruşuk ve yorgun büyüdüğümüzü görün
Pencereden dışarı bakıyor
Ama yeni bir şey yok
Sadece karanlık sana bakıyor
Gökkuşağının altındaki yağmuru görmek için ölürüm.
Tıpkı diğerleri gibi gökyüzünü taç ile taçlandırıyoruz;
Aniara'nın hayatı ve kaderi
Sonsuz bir senfoni yazıyoruz
Şimdi binlerce ağlıyordu
Ve yüzlerce dehşet içinde ağladı;
Bugün yirmi yıl!
Tövbe eden günahkarlar dua ediyor
Kolay gel ve kolay git,
Bildiğin her şeye sahip olabilirdik.
Adamın son günü geldi
Gümüş için arama altın için kazmak
Onun arzuları anlatılmamış değil
Penceremize bakıyor
# Görebildiği her şeyi # ;
Kendi yansımasının son savunması;
"Gökkuşağının altındaki yağmuru görmek için ölürüm tıpkı diğerleri gibi»
Gökyüzünü taç ile taçlandırıyoruz;
Aniara'nın hayatı ve kaderi
Sonsuz bir senfoni yazıyoruz
Şimdi binlerce ağlıyordu
Ve yüzlerce dehşet içinde ağladı;
Bugün yirmi yıl!
Tövbe eden günahkarlar solup kaybolacak
Sevinç kısacık, kaprislere ve şansa göre
İşte böyle bir yaşam tarzı
Bak, kalplerimizi Ara
Tüm bunların «nedenini"bulmak için
Evimize bulma imkan
Bakın, sessizce soluk aldık. Bizim büyük kaçış;
Yirmi dört yıl içinde
Arıyorum, gemimizi arıyorum
Yaşam için ama sadece toz
Herkesin mezarlarına düşer
Gemimizin salonları artık
Ölüm dışında her şeyden Void
Hayatlarımız geçti
Kalplerimiz sonsuz karanlık tarafından kırıldı
Yeni cennetimiz,
Çok kötü yaktığımızın yerini alacak olan.
Umduğumuz Tanrı küfür etti,
Tüm yaralı ve forlorn üzerinde ev biz yaralı
Şimdi burada duruyorum, canım.,
Bir kalp hala atıyor…
Artık sana veda ediyorum.
Perde şimdi inecek
Zaman içinde bir yerlerde yaşıyorduk.
O zaman bizi hatırla!