Вадим Курылёв — Старые сны şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Вадим Курылёв adlı sanatçının "Старые сны" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Разметавшийся сон за экраном окна,
расплетающий ткани забытых мелодий,
несущийся вором по чердакам —
хозяин бескрайних ночных угодий.
Как приколотый ночью к гранитному дну,
я фарфоровой куклой, пугающей день,
снова здесь остаюсь в поседевшем бреду,
и опять отпускаю на свет свою тень.
Черной лиговской пылью на старом окне
остаются забытые с детства слова,
а уроки огня, как уроки зимы,
ярко-белыми прядями на головах.
Кто отважится лечь на холодный асфальт
между статуй деревьев музея-двора,
чтоб отдать в этот город хоть каплю тепла
чтобы было сейчас, а не только вчера.
Уходящие песни отпущены вверх,
я не слышу начал, я не вижу хвостов,
только несколько перьев лежат на земле,
как лежат на земле и других городов.
Разводные мосты, заводные дома
перечеркнуты снегом, как старые сны,
не растает ли вместе со снами и он —
этот город Любви, этот город Войны.
А на пыльном стекле только след от минут-
в сотый раз мое время меняет свой цвет,
уходя — уходи, забывая — забудь,
то, что знаешь сейчас — вот сейчас уже нет.
По музеям любви, по музеям беды
пробираются тени безжалостных снов,
снова белая ночь, погасившая дни
и забытые тени прошлых веков.
Но, как безжалостны старые сны
в колодцах пустых дворов,
и тают сомнения в свете Луны,
и время выходит из берегов…
Şarkı sözü çevirisi
Pencere ekranının arkasındaki dağınık rüya,
unutulmuş melodiler kumaş unwrapping,
tavan arasında hırsız acele —
sonsuz gece arazilerinin Efendisi.
Geceleri granit bir tabana tutturulmuş gibi,
ben gün korkutucu bir porselen bebek değilim,
yine burada gri saçmalık içinde kalıyorum,
ve yine gölgemi serbest bırakıyorum.
Eski pencerede siyah Lig tozu
çocukluktan unutulmuş kelimeler kalır,
ve ateş dersleri, kış dersleri gibi,
kafalarında parlak beyaz iplikçikler.
Kim cesaret yalan soğuk asfalt
müze bahçesinde ağaç heykelleri arasında,
bu şehre en azından bir damla ısı vermek için
sadece dün değil, şimdi olmak için.
Giden şarkılar serbest bırakıldı,
ben kuyruklarını göremiyorum, başladı duyamıyorum,
sadece birkaç tüyler yere yalan,
dünya ve diğer şehirlerde yalan gibi.
Asma köprüler, clockwork evleri
eski rüyalar gibi karla çarpıldı,
rüyalar ve o ile birlikte erir mi —
bu Aşk Şehri, bu savaş şehri.
Ve tozlu camda sadece dakika izi var-
yüzüncü kez, zamanım rengini değiştiriyor,
ayrılırken — git, unutma — unut,
şu an bildiğin şey şu an değil.
Aşk müzeleri, sıkıntı müzeleri
acımasız rüyaların gölgeleri,
yine beyaz gece, günleri söndürdü
ve geçmiş yüzyılların unutulmuş gölgeleri.
Ama eski rüyalar ne kadar acımasız
boş bahçelerin kuyularında,
ve ayın ışığında şüphe erir,
ve zaman kıyılardan çıkıyor…