Vinterriket — Verloren in den Tiefen des Waldes şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Vinterriket adlı sanatçının "Verloren in den Tiefen des Waldes" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Ein kalter Wind streift einsam durch das Dunkel des Unterholzes
Mit ihm ein grauenhafter, trüber Nebel, der die Bäume sanft unter sich begräbt
Das dämmrige Licht des tief stehenden Herbstmondes verliert sich im unendlichen
Meer aus Nebel und berührt die Wipfel der Tannen nur zaghaft
Geheimnisvolle Geräusche hallen beängstigend durch diese mystische Welt und
Begleiten meinen mühsamen Weg durch die Weiten dieses Labyrinths
Meine weit geöffneten Augen kämpfen verzweifelt gegen die grauschwarze Wand
Aus Ästen und diesiger Luft, doch verzagen jäh
Schritt um Schritt, Atemzug um Atemzug begebe ich mich weiter über den
Moosbedeckten Waldboden, immer tiefer in die Dunkelheit, immer weiter,…
In einer schmalen Lichtung plätschert ein verträumter Bach durch den Grund und
spendet
Neue Hoffnung, doch dessen Geräusche verschwinden jäh in den Tiefen des Waldes
Mit jedem Moment verschlingt die Dunkelheit mehr des spärlichen, letzten Lichtes
Und triumphiert letztendlich übermächtig
Ich begebe mich immer weiter durch das dichte Gestrüpp, immer tiefer,
immer weiter…
Angst und pure Verzweiflung regieren das Reich meiner Seele und treiben meine
Gedanken an den Abgrund des Wahnsinns
Ich streife zeitlos durch diese niemals zu enden scheinende Finsternis
Die kein Ende zu nehmen scheint
«Doch plötzlich lichten sich die Nebel, die Morgendämmerung verdrängt die Nacht
Der Mond versinkt über den Wipfeln der dunklen Tannen
Glasklare, frische Luft erfüllt das Dickicht für kurze Zeit mit neuer Kraft
Doch schon bald kehrt die allumfassende Dunkelheit, die Kälte und das Grauen
Mit aller Macht zurück…»
Şarkı sözü çevirisi
Soğuk bir rüzgar, çalıların karanlığında yalnız dolaşır
Onunla birlikte, altındaki ağaçları nazikçe gömen korkunç, bulutlu bir sis
Düşük Sonbahar ayının karanlık ışığı sonsuzlukta kaybolur
Sis Denizi ve Köknarların tepelerine sadece çekingen bir şekilde dokunur
Gizemli sesler bu mistik dünyada korkutucu bir şekilde yankılanıyor ve
Bu labirentin enginliğinde zorlu yolculuğuma eşlik et
Geniş açık gözlerim gri-siyah duvara karşı umutsuzca savaşıyor
Dallardan ve puslu havadan, ama ıssız
Adım adım, nefes nefese daha ileri gidiyorum
Yosun kaplı orman zemini, karanlığa daha derin ve daha derin, daha fazla ve daha fazla,…
Dar bir açıklıkta, rüya gibi bir dere yere sıçradı ve
nemlendiriyor
Yeni umut, ama sesleri ormanın derinliklerinde aniden kaybolur
Her an karanlık, seyrek, son Işıktan daha fazlasını yutar
Ve son olarak, ezici bir şekilde zafer kazanır
Kalın bir fırçayla daha da ileri gidiyorum, daha derin ve daha derin,
daha fazla ve daha fazla…
Korku ve saf umutsuzluk ruhumun alemine hükmeder ve ruhumu yönlendirir.
Delilik uçurumu düşünceleri
Ebedi bu asla karanlıkta biten dolanıp, -
Sonu yok ki
"Ama aniden sis temizlendi, Şafak gecenin yerini aldı
Ay karanlık köknar ağaçlarının tepelerinde batar
Kristal berraklığında, temiz hava çalılıkları kısa bir süre için yeni bir güçle doldurur
Ama yakında her şeyi kapsayan karanlık, soğuk ve korku geri dönüyor
Tüm gücünüzle geri dönün…»