Vio-Lence — Phobophobia şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Vio-Lence adlı sanatçının "Phobophobia" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Restricted patient
Or so they say
I choose to stay here, phobic fears
Nerve endings eaten away
I’m out of touch
With all in sight
Don’t close my eyes
I fear that death will come collecting tonight
Distracted ruins
Oh can’t you see?
I’m nervous, frightened, tormented by everything
You’ll never know
Just what it’s like
You can’t imagine
What’s disturbing, what is eating my mind
In constant paranoia
Keeps me looking over my shoulder
I’m hiding 'til the fear is over
Running down the street
I’ll never look to see just what it might be That I fear so much in my life
Or in my death
Doctor, help me At any cost
Please make it go away before I am totally lost
Inside a shell and locked away
No fear can touch me When I scream, none can hear what I say
But is it gone, or did it stay?
My phobophobic thoughts
God, will they ever go away?
And leave me be, I doubt they will
The disease of fear has got me And it’s in for the kill
The fracture of my mind
It will destroy me slowly
In the end, I lay there breathless
Six feet under, dirt will cover
The headstone reads
«His was a frantic mind, less human being
Destroyed by fear of everything that could be»
I’ve witnessed fear
For all it’s worth
I can’t imagine someone causing its own birth
The human hell
Or so we say
But is it fear the only thing that we are prey?
In life, not death
Define to me
A state of coldness life where I can be free
Of mortal choice
Burden of life
A questioned fate of fear or am I to die?
I’ve seen now some of what I’ve done done
A disease now once delivered
On those poor souls I pressure on Unearthly cold they shiver
Insertion of fear a blood lacing tear
I draw from cowards breaking
Psychiatrists I tie in knots
This mind in fear is taken
Şarkı sözü çevirisi
Kısıtlı hasta
Ya da öyle diyorlar
Burada kalmayı tercih ediyorum, fobik korkular
Sinir uçları yemiş
İrtibatsızım.
Her şey görünürde
Gözlerimi kapatma.
Korkarım ki ölüm bu gece toplanacak.
Dağınık kalıntılar
Oh görmüyor musun?
Gerginim, korkuyorum, her şeyden acı çekiyorum
Asla bilemezsin
Sadece nasıl bir şey
Hayal bile edemezsiniz
Ne rahatsız edici, ne aklımı yiyor
Sürekli paranoya içinde
Omzumun üzerinden bakmamı sağlıyor
Korku bitene kadar saklanıyorum.
Sokakta koşuyor
Hayatımda ne kadar korktuğumu görmek için asla bakmayacağım
Ya da ölümümde
Doktor, ne pahasına olursa olsun bana yardım et
Lütfen tamamen kaybolmadan önce gitmesini sağla.
Bir kabuğun içinde ve kilitli
Çığlık attığımda hiçbir korku bana dokunamaz, kimse ne dediğimi duyamaz
Ama gitti mi, kaldı mı?
Fobofobik düşüncelerim
Tanrım, hiç gidecekler mi?
Ve beni yalnız bırak, bunu yapacaklarından şüpheliyim
Korku hastalığı beni yakaladı ve onu öldürmek zorunda kaldı
Zihnimin kırılması
Bu beni yavaş yavaş yok edecek
Sonunda, orada nefes nefese yattım
Altı metre altında, kir kapsayacak
Mezar taşı okur
"Onun çılgın bir zihni, daha az insandı
Olabilecek her şeyden korkarak yok edildi»
Korku şahit oldum
Her şey için buna değer
Birinin kendi doğumuna neden olduğunu hayal bile edemiyorum.
İnsan cehennemi
Ya da öyle diyoruz
Ama av olduğumuz tek şey korku mu?
Hayatta, ölümde değil
Bana tanımla
Özgür olabileceğim soğuk bir hayat durumu
Ölümlü seçim
Hayatın yükü
Korkunun sorgulanmış bir kaderi mi yoksa ölecek miyim?
Şimdi yaptıklarımdan bazılarını gördüm.
Şimdi bir kez teslim edilen bir hastalık
Bu zavallı ruhlarda, doğaüstü soğuğa baskı yapıyorum, titriyorlar
Ekleme korku bir kan bağcık gözyaşı
Korkaklardan kırılıyorum.
Psikiyatristler düğüm bağlarım
Korku içinde bu zihin alınır