Whispering Gallery — Shades Of Sorrow şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Whispering Gallery adlı sanatçının "Shades Of Sorrow" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
The rise and fall of nations.
It brings us hate, it takes us down.
It fills our lives with sorrow and disbelief.
There is so much more to live for but not for me.
It drags me forth, to the rivers end.
Where I intent to find some piece of mind.
It divides my world…
In my life there aren’t dreams of perspective.
And the will to continue our lives with joy.
Although it doesn’t make me miserable or sad.
I never thought about it, like this before.
In all ages, life has always been the same.
When they say, children are the future.
They will never change this world into a better place.
For all to stay.
We failed to respect the world with love and care.
We fight against all hatred, which filled this world.
Seeing mankind drowning in it’s own blood and misery.
We’ve reached the point of no return, a painful tragedy.
The candle doves, the night is falling soon.
Maybe I’m wrong and it will be an untold future.
Do I hear laughter or is it mankind crying.
My doubts are growing, my hope is gone.
When I feel all hope is gone.
This is my home, here is where I belong.
I hope…
Şarkı sözü çevirisi
Ulusların yükselişi ve düşüşü.
Bize nefret getiriyor, bizi mahvediyor.
Hayatımızı üzüntü ve inançsızlıkla doldurur.
Yaşamak için çok daha fazlası var ama benim için değil.
Beni nehirler kıyısına sürüklüyor.
Zihnin bir parçasını bulmaya niyetlendiğim yer.
Dünyamı böler.…
Hayatımda perspektif hayalleri yok.
Ve hayatımıza sevinçle devam etme arzusu.
Ama bu beni mutsuz ya da üzgün yapmaz.
Daha önce hiç böyle düşünmemiştim.
Her yaşta, hayat her zaman aynı olmuştur.
Ne zaman diyorlarsa, çocuklar gelecek.
Bu dünyayı asla daha iyi bir yere dönüştürmeyecekler.
Herkesin kalması için.
Dünyaya sevgi ve özenle saygı gösteremedik.
Bu dünyayı dolduran tüm nefretle savaşıyoruz.
İnsanoğlunun kendi kanında ve sefaletinde boğulduğunu görmek.
Geri dönüşü olmayan bir noktaya ulaştık, acı verici bir trajedi.
Mum güvercinler, gece yakında düşüyor.
Belki yanılıyorum ve anlatılmamış bir gelecek olacak.
Kahkaha mı duyuyorum yoksa insanoğlunun ağlaması mı?
Şüphelerim artıyor, umudum gitti.
Tüm umutların gittiğini hissettiğimde.
Burası benim evim, ait olduğum yer.
Umarım…