Зануда — Геном şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Зануда adlı sanatçının "Геном" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Я много читал, тяжёлая жизнь полна боли и слёз.
Я много раз видел тех, кто ломался под перцем от сладости грёз.
Но если было мне больно, стоял у меня поперёк горла вопрос,
Я заходил в старый храм, локация -Ордынский тупик,
В нём я и рос, в кармане -дыра, не беда,
У меня по жизни то густо, то пусто.
В голове опять муравьи, в перспективе на жизнь опять-таки мутно,
Сизый дым от Кента, слабый запах от солода пил,
В ушах -пустота, белый шум, город мой дышит,
Шорох дождя, Москва такая красивая.
Порода моя, изменил себя, я свободен духовно всегда,
Сам себе на волне, двигаюсь ровно, мир для меня как вода.
Когда в спину кидают мне молнии, я ухожу от ударов,
Я крепкий, как дуб, меня сложно свалить,
Есть крепкие корни и хлёсткие ветки.
Я снимаю очки, я в прохожих глазах вижу снова вижу все эти истории,
Люди просто на грани прикола судьбы,
Прозы дней, и судьба аллегории.
Поднимаюсь по лестнице старого дома,
Много наскальных рисунков на стенках зелёных.
Везде всё знакомо, сидели тут сутками Русик, Серёга и Рома.
Шифр для тех, кто вернётся под крышу старого крова,
Я потерял свой покой от смеха друзей,
Клопов коммуналки и вони от пона.
Я приобрёл паранойю в движении с бурыми пятнами крови,
Мой хасл -добыть себе хлеб,
Я не стремился к богатству, к нему я спокоен.
Ты слышишь их голоса, их стоны, что верить хотели в успех?
Их души где-то рядом всегда, в пустоте я заметил их след.
Я делаю вдох, дым наполняет меня, завтра будет, наверное,
А может не будет уже никогда,
Наслаждайся, пока не выступит пена.
Это геном, это есть я.
Это всё сложено в строки.
Даже когда идёт дождь.
Жизнь нам дарит простые уроки.
Жить надо здесь и сейчас.
Улыбаться, дышать полной грудью.
Мы живём один раз,
Все мы смертные люди. (2x)
Şarkı sözü çevirisi
Çok okudum, zor Hayat Acı ve gözyaşı dolu.
Rüyaların tatlılığından biberlerin altında kırılanları birçok kez gördüm.
Ama bana acı verdiyse, boğazımın karşısında bir soru vardı,
Eski tapınağa gittim, yer Ordinsky çıkmaz sokağıydı,
İçinde büyüdüm, cebimde bir delik var, önemli değil,
Hayatım boyunca çok kalın, çok boş.
Kafamda yine karıncalar, hayat perspektifinde yine bulanık,
Kent'ten mavi duman, malttan hafif bir koku içti,
Kulaklarda-boşluk, beyaz gürültü, şehrim nefes alıyor,
Yağmur hışırtı, Moskova çok güzel.
Cins benim, kendimi değiştirdi, ben her zaman ruhsal olarak özgürüm,
Kendi başıma dalga geçiyorum, düzgün hareket ediyorum, dünya benim için su gibidir.
Arkama Yıldırım attığında, darbelerden uzaklaşırım,
Ben meşe gibi sağlamım, beni terk etmek zor,
Güçlü kökler ve kırbaçlanan dallar vardır.
Gözlüklerimi çıkarıyorum, geçenlerin gözlerinde görüyorum, tüm bu hikayeleri tekrar görüyorum,
İnsanlar sadece komik kaderin eşiğinde,
Nesir gün ve alegori kaderi.
Eski evin merdivenlerine tırmanmak,
Yeşil duvarlarda birçok kaya resimleri.
Her yerde her şey tanıdık, günlerce rusik, Serega ve Rom oturdu.
Eski bir kulübenin çatısına geri dönenler için şifre,
Arkadaşlarımın kahkahalarından huzurumu kaybettim,
Ortak tahtakuruları ve pon kokusu.
Kahverengi kan lekeleri ile hareket halinde paranoya aldım,
Benim hasl-ekmek almak için,
Ben zenginliği aramadım, ona karşı sakinim.
Onların seslerini, inlemelerini, başarıya inanmak istediklerini duyuyor musun?
Ruhları her zaman yakın bir yerde, boşlukta izlerini fark ettim.
Nefes alıyorum, duman beni doldurur, yarın muhtemelen olacak,
Ve belki de asla olmayacak,
Köpük çıkana kadar tadını çıkar.
Bu genom, bu benim.
Hepsi dizeler halinde yığılmış.
Yağmur yağdığında bile.
Hayat bize basit dersler verir.
Burada ve şimdi yaşamak gerekir.
Gülümse, tam göğüs nefes al.
Bir kez yaşıyoruz,
Hepimiz ölümlü insanlarız. (2x)