Зимовье зверей — МоноАтеизм şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Зимовье зверей adlı sanatçının "МоноАтеизм" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Запутавшись в речах богини Кали,
Я пробовал дышать сквозь жабры рабьи.
Пока ее уста мне предрекали
Безденежье, безделье и безбабье.
Но я доволен был любым уделом,
Вычерпывал и тратил сколько было.
И даже если смерть меня хотела,
Моя любовь всегда меня хранила.
От черных дел и неразумных трат,
От адских петель в скрипе райских врат…
Те петли смазав маслом, но не мылом,
Я пробовал уйти и отвертеться.
Но оказалось, что не тут-то было —
Какая цель, такие к ней и средства.
Все, что я делал, становилось словом,
Танцующим вприсядку под ногами.
И некая священная корова
Преподнесла мне рог с тремя бобами.
И я бежал стеблями тех бобов
Долой от антиподовых богов…
Искать вину в других не лучший способ,
Скорбь получаешь к истине в довесок.
И тот, кто мне вручал дорожный посох
Остерегал клевать на мелких бесов.
Он говорил: «Колени не подмога.
Любви достоин тот, кто гибнет стоя».
Он повторял: «Когда мы смотрим в оба,
То видим только зеркало кривое».
И в тех местах, где оптика лгала,
Я выпрямлял собою зеркала…
Сквозь кегельбан разбросанных кумиров,
Все виделось в какой-то мутной тризне.
И брошенный наверх шипами мира,
Я расписался в моноатеизме.
Делю свой ужин с сытыми врагами,
Которые и с ним запанибрата, но Неужто в этом скорбном балагане,
Еще никто не умирал от мата?
Я буду первым, если захочу
Поставить не на свет, а на свечу…
Бобы истлели, затекли колени,
И легкость на подъем разъела жабры.
Враги дострочно полегли от лени,
Задушенные собственною жабой.
Шипы завяли, муки притерпелись,
Дела свелись не только к песнопенью,
Все средства сочтены, и даже ересь
Является отныне лишь ступенью.
Теперь я ближе, нежели тогда
Сомненья укрепляют города…
Şarkı sözü çevirisi
Tanrıça Kali'nin konuşmalarına karıştı,
Rabia'nın solungaçlarından nefes almayı denedim.
Onun ağzı benim için tahmin edilene kadar
Parasız, tembellik ve bezbabie.
Ama herhangi bir kaderden memnun kaldım,
Ne kadar harcadığını ve harcadığını.
Ve ölüm beni isteseydi bile,
Aşkım beni hep korudu.
Kara davalardan ve mantıksız harcamalardan,
Cennet kapılarının gıcırtısında cehennem döngülerinden…
Bu menteşeler yağlanmış, ancak sabunla değil,
Ayrılmayı ve uzaklaşmayı denedim.
Ama burada bir şey olmadığı ortaya çıktı —
Ne bir amaç, bunun için böyle ve araçlar.
Yaptığım her şey bir kelime oldu,
Ayaklarının altında dans etmek.
Ve bir çeşit kutsal inek
Bana üç fasulye boynuzu verdi.
Ve o fasulyelerin saplarını koştum
Antipod tanrıları aşağı…
Diğerlerinde suçluluk aramak en iyi yol değildir,
Keder gerçeği bir ek olarak alırsınız.
Ve bana yol asasını veren
Küçük şeytanları ısırmaya dikkat ettim.
Dedi ki: "dizler yardım değil.
Ayakta ölmekte olan sevgiyi hak eder.»
«Her ikisine de baktığımızda " diye tekrarladı,
Sonra sadece çarpık bir ayna görüyoruz."
Ve optiklerin yalan söylediği yerlerde,
Aynaları düzeltiyordum.…
Dağınık putların kegelbandan,
Her şey bulanık bir trizna'da görüldü.
Ve dünyanın dikenleriyle tepeye atıldı,
Monoateizmi imzaladım.
Yemeğimi iyi beslenmiş düşmanlarla paylaşıyorum,
Onunla da panibrata, ama bu kederli balaganda mı,
Hiç kimse mattan ölmedi mi?
İstersem ilk ben olurum.
Koymak değil ışık ve mum…
Fasulye inceltildi, dizleri uyuştu,
Ve tırmanma kolaylığı solungaçları aşındırdı.
Düşmanlar tembellikten tamamen kurtuldu,
Kurbağa tarafından boğulmuş.
Dikenler soldu, un dayandı,
İşler sadece bir İlahiye değil,
Tüm araçlar sayılı ve hatta sapkınlık
Şu andan itibaren sadece bir adımdır.
Şimdi o zamandan daha yakınım
Şüpheler şehirleri güçlendirir…